ESV 1 seizoen 2017/2018
 
OSBO Seizoen ESV1 2016/2017

Donderdag 8 maart 2018:ESV 1 wint van ASV 7


De laatste fysieke thuiswedstrijd dit seizoen voor ESV1 tegen ASV 7 uit Arnhem.
De gezamenlijke slotronde vindt in april plaats in Arnhem en op papier is dat een thuis-
wedstrijd voor ESV tegen De Toren eveneens uit Arnhem.

Op rating s ESV zwaar favoriet maar tot halverwege de avond valt daar niet veel van te zien.

Frank Buunk kwam wat later maar smaakte het genoegen als eerste een punt te mogen noteren. 
Na een koningsgambiet kreeg wit ruimte en ontwikkelingsvoorsprong tegen K. Mollahosseini. 
Na een  geniepige pionzet moest zwart zijn dame geven om mat te voorkomen. Enkele zetten 
later streek zwart de vlag.

Erik van den Eijkel speelde met wit tegen Dick Vliet. 
Op het bord kwam de Sveshnikov variant van het Siciliaans. Al weer even geleden dat Erik 
die speelde. Zwart kwam zonder problemen uit de opening en had zodanig initiatief dat hij 
in de gelegenheid was om steeds alle stukken af te afruilen, wat hij ook deed. Vrij snel 
stond er weinig meer op het bord. De spanning was weg en er werd remise overeengekomen. 

Willem Slagter speelt op bord 6 met wit tegen Lex van Hattum. Krijgt ook zijn gewilde 
opening op het bord. Besluit vervolgens 14. Pd1 te spelen hetgeen zijn gehele plan om zeep 
helpt. 
Het enige dat de zwartspeler nog hoeft te doen is voor de hand liggende drukzetten te spelen; 
wit komt er niet meer aan te pas. Willem heeft in de slotronde nog een kans om zijn vorm-
crisis te boven te komen

Hub Kusters spelend met wit opende met e4, na c5 van zwart ontstond er een Siciliaan. In 
het vervolg van de boeiende partij lieten  beide spelers weinig steken  vallen. De witte 
loper van zwart stond vanuit aanvullend oogpunt passief opgesloten achter de eigen pionnen-
keten, echter verdedigend stond dit als een huis. Alle pionnen stonden op wit. De witspeler 
had ook een loper die echter op zwart stond, dus deze zou na afwikkeling niet veel uit 
kunnen richten tegen de witte pionnenketen van de zwartspeler. 
Nadat de torens geruild waren en beide spelers nog de dame hadden en de lopers van ongelijke 
kleur, bood de witspeler remise aan, hetgeen door zwart werd geaccepteerd. 
De tussenstand kwam hiermee op 2 -2 .

De tegenstander van Cor liet even op zich wachten. Cor opende met f3 en langslopende schakers 
van de bezoekende club fronsten hun wenkbrauwen  zo in de geest van Wat krijgen we nu!!. 
Cor zijn tegenstander Albert Marks ontwikkelde gewoon zijn stukken en boertjes. Alhoewel er 
een beetje een ongewone stelling ontstond was deze wel in evenwicht. Op de 34e zet sloeg Cor 
zwarts boertje op e5. Deze stond door de dame verdedigd maar de dame mocht niet terugslaan want 
dan zou met de volgende zet van wit de dame in de penning staan. Hierna bleek het uitspelen 
slechts een kwestie van tijd te zijn.

Tegen 1. Pc3 speelt Martin Roseboom de zwarte leeuw. 
Als zwart niet de ideale variant nog weet komt Martin in een optisch iets mindere stelling te 
staan. Martin gebruikt twee zetten om een valletje voor te bereiden en met een pionvork een 
stuk tegen twee pionnen te winnen. Zijn tegenstander H. Dijkstra ziet het een zet te laat en 
denkt net als de zwartspeler dat het vorkje voordelig is voor zwart, de computer laat echter 
zien dat dit zeer voordelig voor wit zou zijn geweest. Wit  kiest dan een voorzetting die wel 
voordelig is voor Martin en een stuk tegen een pion oplevert. 
Daar wit wel een gevaarlijk initiatief heeft moet zwart dat omzetten in kwaliteitswinst. 
Wit probeert een aanval en geeft dan twee lopers voor de zwarte pionnen op de koningsvleugel. 
In tijdnood ziet Dijkstra niet dat hij de zwarte toren niet moet slaan maar dat hij een remise 
door eeuwig schaak kan bereiken als hij schaak blijft geven op de 4de rij. 
Wit slaat de zwarte toren echter wel en Martin kan met een loper meer het initiatief overnemen 
en als de dames geruild zijn geeft wit op. 

Ronald speelde aan bord 5 met zwart koningsindisch. Hij speelde de opening veel te passief en 
kwam zeer gedrukt te staan met weinig speelruimte. Op de 23e zet kwam wit met de dame Ronald 
zijn stelling binnen. In plaats van een kwaliteit te winnen, pakte wit eerst met zijn dame
een pion op d6. Ronald sloot vervolgens de witte dame in. Wit had de keus tussen een stuk geven 
voor een pion of een dame voor een toren en een paard. Wit koos voor verlies van het stuk. In 
het vervolg maakte Ronald het zich nog extra lastig door pionnen verkeerd af te ruilen waardoor
wit drie aaneengesloten vrijpionnen had. Wit koos niet de sterkste voortzetting en verloor ui-
teindelijk de partij. Met een beetje geluk scoorde Ronald weer een vol punt.


In een koningsindische partij kiest Jacques Boonstra voor de samisch-variant. Nadat zwart al 
snel na de opening een tempo verliest met zijn dame staat wit erg goed. Wit verzuimt echter om op 
c7 binnen te vallen met zijn toren door eerst het zwarte loperpaar onschadelijk te maken door zijn 
paard te laten ruilen op e6. Wit krijgt daardoor wel wat ruimte maar op termijn een zwakke pion op
e6. Zwart kreeg daardoor de tijd om de c-lijn te neutraliseren  en kon  vanaf ongeveer zet 25 het 
initiatief naar zich toetrekken. Nadat de damevleugelpionnen werden geruild via een tijdrovende
paardmanoeuvre met wederzijds allerlei tactische grappen en ook de dames van het bord verdwenen 
bleek de witte pion op e6 een zorgenkindje.  Nadat ook de laatste toren van het bord verdween kon 
zwart met paard tegen loper de pion op e6 veroveren en daarna zijn pluspion tot gelding brengen. 
Na promotie op d1 gaf wit op.

Zo werd het toch nog een mooie 6-2 overwinning,qua rating volgens verwachting.

19 februari 2018: ESV 1 wint van UVS 5

Voor de vijfde ronde mocht ESV 1 aantreden tegen het vijfde van UVS 5 een afkorting voor 
Uit Vrienden Samengesteld in Nijmegen.
Het nog puntloze UVS samen met het jeugdteam van De Toren uit Arnhem staan samen onder 
aan de ranglijst. Op bordpunten blijft UVS De Toren nog ruim voor.
Door de carnaval was de wedstrijd een week uitgesteld en mocht ESV met één invaller optreden 
daar de teamcaptain verstek moest laten gaan. 


Aan bord 5 kreeg Ronald Klaassen de samisch- variant van het koningsindisch op het bord. 
Ronald koos voor een voorzichtige aanpak. Hij rokeerde kort en probeerde gebruik te maken 
van een open b-lijn en de beperkte speelruimte van zijn tegenstander. Dit lukte niet echt. 
De stelling bleef lang in evenwicht. Pas op de 20e zet wist Ronald met een paard  de zwarte
stelling binnen te dringen. Hij sloeg een remise aanbod af. Hij zag een mooie combinatie wat 
hem een pion en een winnende stelling opleverde tegen Rob Schoppema. Zijn tegenstander gaf 
op en het eerste punt was binnen. 


Martin opent met het loperspel, hetgeen al gauw overgaat in het Weens. Zijn tegenstander 
Frans Nijenhuis besteed 2 tempi om de witte loper van c4 te ruilen voor een paard. 
Wit krijgt daardoor wel wat ontwikkelingsvoorsprong maar echt iets komt daar niet uit. 
Dan speelt Frans c6, in de hoop d5 door te kunnen zetten, dat lukt niet en de zwarte pion 
op d6 wordt zwak en een aanknopingspunt voor wit. Wit krijgt een paard op f5, doordat die d6 
aanvalt moet zwart die ruilen tegen zijn witvelderige loper. Bijna alle witte pionnen staan 
op de witte velden ineens goed, de zwarte pionnen op d6, e5, g7 en h6 zijn dan wat minder. 
Zwart speelt zijn dame naar f6, waardoor de pion op e5 gepend wordt door mijn loper op b2. 
Martin kan zijn toren op de half-open g-lijn zetten, de lijn waar ook de zwarte koning 
achter de pion op g7 op staat. Als zwart in een onbewaakt moment zijn loper naar f4 speelt,
dan slaat wit die met de dame, als zwart die terug zou slaan neemt wit de zwarte dame op f6 
en door de penning van de pion op g7 mag hij de loper niet terug nemen. Zwart geeft daarom 
direct op. 

De met zwart spelende Frank Buunk weet door een tussenschaakje een centrumpion te winnen en 
heeft daardoor comfortabel spel. Wit weet echter door lichte stukken te ruilen zwart een 
dubbelpion te bezorgen waardoor zijn taak om remise te bereiken wat makkelijker wordt. 
Uiteindelijk worden de torens geruild en weet Luc van Harxen de zwarte koning het binnen-
dringen te beletten: remise. 

De tussenstand komt hiermee op 2.5 – 0.5 voor ESV.

Met zwart spelend aan het tweede bord kwam Cor van Ingen in een taaie opening terecht tegen 
Theo Felet. Wit opende met d4 en hield de stelling heel lang gesloten en nadat er enkele 
lichte stukken waren afgeruild bood wit in een gelijkwaardige stelling remise aan hetgeen Cor 
weigerde. Uiteindelijk kon de pionstructuur van wit worden doorbroken en Cor won daarbij 
een boertje en dit verschil werd langzaam aan verder uitgebuit. Na even later een tweede 
boertje te hebben opgepeuzeld kwam wit in zetdwang terecht en gaf toen op omdat de stelling 
onhoudbaar was geworden.

Jan Hendrik Donkervoort opende met d4 enLf4 (Londen) tegen ESV-er Peter Dullaart. In het
begin ging het wel goed omdat Peter de witte stukken op de koningsvleugel naar de achterste 
rijen kon verjagen. Daarna haperde het. Wit dreigde nu met e4 tegenspel te krijgen en om dit 
te voorkomen speelde Peter d5.Wit won de kwaliteit en even later offerde hij een paard. 
Ondanks meer dan voldoende tijd: 40 tegen 2 minuten nam zwart snel het paard en enkele zetten 
later de zwarte monarch mat. Stand 3.5 - 1.5.

Willem Slagters tegenstander op bord 4 (Wim Krabbendam, spelend met wit) had 1565 als rating. 
Dat had ik liever niet geweten; met 200 elo meer moest ik immers wel voor de winst gaan. Het 
liep echter uit op een fiasco. Nadat ik met zwart matig uit de opening was gekomen gaf ik een 
pion voor activiteit op de a-lijn. Maar ook dat bleek slechts voldoende voor remise te zijn, 
dus gaf ik nog een pion voor meer activiteit. Na ruim 50 zetten zou ik met ongelijke lopers 
echter nog slechts kunnen hopen op een halfje. 
Ondanks wanhopige pogingen complicaties in de stelling te brengen én het gegeven dat mijn 
tegenstander voor de laatste 25 zetten steeds rond 1 minuut tijd over had, bleef Wim alle 
valkuilen vakkundig omzeilen. 
Het eindspel K+D tegen K+L was uiteraard niet houdbaar en ik gunde mijn tegenstander het mat 
op zet 80. 

Erik kon met een schijnoffer op f7 de zwarte rokade verhinderen en een pion buit maken. Een 
snel einde zou wel volgen maar de partij was als een na laatste klaar met het punt voor Erik 
en de matchpunten voor ESV. 

De score kon nog verder worden opgevoerd door Willem de Wilde. Na een afruilvariant van het 
Frans kon wit in het middenspel een pion winnen. De overwegende stelling kon wit verder uit-
bouwen tot een gewonnen eindspel. Dit lukt echter alleen als je je op het laatst niet ver-
grijpt door toch een andere pionzet te spelen, als dat je oorspronkelijk in gedachten had. 
Door deze hersenkortsluiting kon Willem enkele zetten later opgeven en het punt aan Olaf Soons 
laten. 



 	UVS 5					-	ESV 1			3½ - 4½

1 Frans Nijenhuis (1510)			- Martin Roseboom (1866)	 0 - 1
2 Theo Felet (1665)				- Cor van Ingen (1839)		 0 - 1
3 Dirk van Nuland (1564)			- Erik van den Eijkel (1803)     0 - 1
4 Wim Krabbendam (1565)				- Willem Slagter (1757)		 1 - 0
5 Rob Schoppema (1496)				- Ronald Klaassen (1761)	 0 - 1
6 Luc van Harxen (1462)				- Frank Buunk (1730)		 ½ - ½
7 Olaf Soons (-)				- Willem de Wilde (1689)	 1 - 0
8 Jan-Hendrik Donkervoort (-)			- Peter Dullaart (1735)		 1 - 0 

Donderdag 18 januari 2018: ESV wint thuis van SMB 2 en blijft op tweede plek steken.

Nadat in de vorige ronde ESV 2 thuis van SMB 3 had gewonnen in de parallel klasse 2B mocht vorige 
week donderdag ESV 1 eveneens in een thuiswedstrijd de degens kruisen met SMB 2 ( Strijdt Met Beleid) 
uit Nijmegen.  
ESV stond op de tweede plek en SMB stond op plek drie met slechts een half bordpuntje achterstand. 
ESV had van koploper De Elster Toren verloren en SMB had twee gelijke spelen op zijn naam staan.
ESV had een ratingoverwicht maar zoals zo vaak zag je daar tot halverwege de avond niet zoveel van 
terug. Het was een gelijkopgaande strijd waar wel bij diverse partijen het tijdverschil opliep tot 
20 a 30 minuten.

Onze invaller John Zandvliet werd aan bord vier opgesteld met wit tegen Peter van den Berg. Zwart 
koos de ietwat inferieure  en weinig gebruikelijke Mac Cutcheon variant ( 1. e4 e6 2. d4 d5  
3.  Pc3 Pf6 4. Lg5 Lb4) maar Wit miste de meest sterke zet. Hij kwam desondanks goed uit de opening. 
Zwart schoof de damevleugel dicht en verspeelde hiermee zijn kansen op tegenspel op de damevleugel. 
Wits aanval op de koningsvleugel wilde  echter ook niet erg vlotten. Twee zwakke zetten van Zwart 
gaven nog enige hoop maar die gingen in een niet te vermijden dame afruil in rook op. Wit bood remise
aan wat Zwart met het oog op zijn gedrongen stelling en slechte loper op d7 dankbaar aanvaardde. Bij
analyse na afloop bleek dat Wit toch nog enige kansen had op winst met een paard op f6 maar de vraag 
bleef of die te realiseren waren.   

Willem Slagter speelde op bord 6 (met wit) tegen Valentijn Phijffer. Een aangenomen koningsgambiet 
kwam op het bord waarbij zwart op een wat onorthodoxe wijze vervolgde. Willem stond de gehele partij 
plezierig maar ook niet meer dan dat. Achteraf (m.b.v. Fritz) blijkt wit de ene na de andere winstweg
niet gezien te hebben. Ondanks een eindspel met een pion meer voor wit was het eindspel volkomen in 
evenwicht. Willem negeerde het remise-aanbod van zijn tegenstander en hoopte nog op een fout in het 
eindspel, hetgeen ook geschiedde. Gelukkig toch nog een vol punt.

SMB kwam op gelijke hoogte door een overwinning van Jacques Ottenheim op Erik van den Eijkel. De partij
werd door beide spelers rustig opgebouwd waarbij wit iets meer ruimte kreeg. Op het moment dat er tot 
actie werd overgegaan maakte Erik gelijk een verkeerde keus waardoor zijn stelling in één keer onhoud-
baar werd. Stukverlies was niet meer te voorkomen. Vrij snel daarna kon zwart opgeven!

Vervolgens kwam ESV weer op voorsprong. In een koningsindische partij mocht Sjoerd Meijer het met zwart
opnemen tegen Jan Kasteel. De witspeler investeerde veel tijd en de stelling was dan ook ongeveer in 
evenwicht. Wit ruilde zijn zwartvelderige loper tegen een paard op e5 en bezorgde zwart daarmee een 
dubbelpion. Het loperpaar van zwart compenseerde dit nadeel echter. Het terugtrekken van zijn loper 
naar c2 gaf na een ruil en tussenschaakje knullig een pionnetje weg. Dat was op zich nog niet eens zo 
heel erg gezien zijn mooie witvelderige loper. Toen er vervolgens nog een foutje gemaakt werd kon zwart 
dankzij het loperpaar een kwaliteit winnen. Zwart maakte het vervolgens netjes af door de kwaliteit 
(het kasteel tegen een loper) niet met de witvelderige maar de zwartvelderige loper te winnen waardoor 
het witte tegenspel niet van de grond kwam en zwart soepel de winst kon binnen halen.

SMB sloeg terug doordat Cor van Ingen het niet kon bolwerken tegen Peter Schut. In een Siciliaanse 
opening was de stand lange tijd gelijkwaardig totdat de zwartspeler Peter Schut plots zijn toren offerde
op f2. Cor sloeg de toren met de Dame maar kreeg gelijk een penning om zijn oren tegen zijn Dame en
Koning. Door een toren terug te geven dacht Cor eruit te komen maar wit had inmiddels wel een pion ver-
loren. Daarom ging wit afruil van stukken uit de weg waardoor zijn stelling steeds slechter werd en wit 
uiteindelijk verloor.

Willem de Wilde speelde met wit tegen Allerd Peeters. Er kwam een Siciliaan op het bord waarbij zwart al
op de tweede zet al a6 speelde. (O’Kelly variant) De eerste paar zetten gingen redelijk regulier, wit 
speelde echter op de zesde zet te opportunistisch zijn paard naar f5. Hierna onderging hij in het centrum
een pionnen stormloop van zwart, waardoor hij na 10 zetten heel erg gedrukt stond. Zwart had hier de 
overwegende stelling en stond erg goed. Wellicht kreeg hij hierdoor een wat te optimistische kijk op de 
partij. Enkele zetten later stond wit beduidend beter ten opzichte van het beeld na de eerste 10 zetten, 
zwart stond nog steeds iets actiever. Wit had kort gerokeerd, zwart nog niet en besloot over de h-lijn 
aan te vallen door h5 te spelen. Zo ontspon zich een ingewikkelde strijd op de koningsvleugel, waarbij 
wit geleidelijk aan steeds iets beter kwam te staan. Mede door het feit dat zwart rokeren achterwege 
liet, kwam zijn koning langzaam maar zeker op de tocht te staan. Op de 27e zet leidde wit met Pd5 het 
begin van het einde voor zwart in, na afruil zou wit in ieder geval een pluspion krijgen door het ver-
orberen van de zwarte pion op d4. Zwart dacht met zijn toren de pion c2 te kunnen winnen, had echter 
niet gezien dat na Lb5 schaak deze toren er af zou gaan. Dit resulteerde in het verlies van de kwaliteit.
Wit stond nu veel beter en had al zijn zware stukken op zwarte koningstelling gericht, toen hij op de 33e
zet nog een en vol paard won gaf zwart in een hopeloze stelling op.


Het lijkt wel een refrein want ook nu kon ESV de voorsprong niet handhaven. Frank Buunk die met zwart 
uitstekend uit de opening kwam na een geweigerd gambiet. Uiteindelijk investeerde Frank een kwaliteit
maar overzag in tijdnood een fatale zet.

Ronald kreeg aan bord 5 een variant van het damegambiet op het bord. De partij ging lange tijd gelijk op. 
Op de 15e zet besloot wit na het ruilen van een stuk met de dame terug te slaan in plaats van met een 
loper. Dit leverde Ronald het initiatief op. De dames en een toren werden geruild. Het leverde Ronald 
helaas geen voordeel op. Op de 27e zet dreigde Ronald mat achter de paaltjes. Wit maakte geen gaatje,
maar koos voor de zet KF1. Met een toren op e8 speelde Ronald de witte loper naar d5 om een pion op b3 
te winnen met als dreiging Lc4 met stuk winst of mat als gevolg. Wit koos in tijdnood voor Ta7 om op de 
volgende zet de pion op a6 te slaan. Wit  zag de combinatie over het hoofd en dat kostte hem een stuk. 
Vervolgens verloor wit nog een kwaliteit. Wit speelde in een verloren stelling met een stand van 
3,5 - 3,5 door totdat Ronald hem op zet 43 mat zette. Daarmee was de overwinning van ESV een feit.


De volgende ronde wacht UVS 5 in Nijmegen.


T Edese SV 1 (1782)			- SMB 2	(1700)				4½-3½	
1. Sjoerd Meijer 1886			- Jan Kasteel 1854			 1-0	
2. Cor van Ingen 1848			- Peter Schut 1785			 0-1	
3. Erik v.d. Eijkel 1811		- Jacques Ottenheijm 1746		 0-1	
4. John Zandvliet 1780			- Peter van den Berg 1679		 ½-½	
5. Ronald Klaassen 1770			- Thomas Manschot 1682			 1-0
6. Willem Slagter 1755			- Valentijn Phijffer 1677		 1-0	
7. Frank Buunk 1722			- Alexander Schippers 1609		 0-1	
8. Willem de Wilde 1688			- Allerd Peeters 1565			 1-0	


De stand na 4 ronden in de tweede klasse D
1. Elster Toren 1    	8  25
2. Edese SV 1        	6  18½  
3. ASV 7             	5  16½  
4. SMB 2             	4  17  
5. Het Kasteel 2     	4  13
6. PION 3            	3  12½
7. UVS 5                0  12½  
8. De Toren Arnhem 5 j  0   5½

Met nog te spelen in deze ronde De Toren Arnhem 5j tegen PION 3

Donderdag 15 december 2017: ESV 1 wint van PION 3

De derde wedstrijd van de tweede klasse D staat op vrijdagavond op het programma tegen PION 3 
in Groesbeek. De vrijdag is niet zo’n courante avond voor de ESV-ers en zeker niet in de maand 
december. Eerst één afmelding alras gevolgd door nummer 2 en drie. Gelukkig waren er drie 
spelers bereid en beschikbaar om in te vallen voor het edese vlaggeschip. En hoe.

De score werd geopend door een saaie remise aan bord 2 tussen Pieter Thissen en Sjoerd Meijer.
In een franse ruilvariant werden de lopers en een toren alras geruild door wit. Zwart had er 
misschien nog een partij van kunnen maken door lang te gaan rokeren. Wit had het spel nog iets
kunnen verscherpen door Dd3 te spelen in plaats van het langzame maar degelijke pionzet naar c3. 

Aan bord 8 speelde Hans Thuijls met zwart tegen Rinus Balkenende.
In een gesloten Catalaan kwam Hans iets passiever te staan. Zijn stukken stonden een beetje 
ongelukkig met penningsgevaar op de diagonaal h1-a8 en de c-lijn. Nadat zijn tegenstander even 
verzuimde de druk vast te houden, kon Hans zich bevrijden en een tegeninitiatief via de d-lijn 
ontwikkelen. Toen zijn tegenstander niet de juiste voortzetting deed, kon Hans zijn dame naar 
d2 brengen. Wit moest nu een kwaliteit geven om de strategisch geposteerde loper op c5 te eli-
mineren om erger te voorkomen. Wit liet zich dit niet meer bewijzen en gaf op. Onze invaller 
scoorde hiermee 2 uit 2 in het eerste.

Willem speelt op bord 4 met zwart tegen Wilbert Reynen (1781). Wilbert opent met de Scandina-
vische opening (1 e4 e5 2 d4 exd4) maar besluit na 3 Pf3 d5 4 exd5 Dxd5 niet om zijn geofferde 
pion terug te winnen, maar kiest voor openingsvoorsprong. Zwart moet erg oppassen voor dame-
verlies of verlies van de rokade. Willem omzeilt echter alle klippen en had op zet 13 zelfs 
de kans om nog een pion te winnen ... Zoals het ging werden er geen fouten meer gemaakt en op
zet 32 werd tot remise besloten. Weliswaar had zwart nog steeds zijn extra pionnetje maar die 
was op lange termijn toch niet te handhaven.

Daarna was het de beurt aan invaller Peter Dullaart om een punt toe te voegen aan de score. In
een franse variant met een tijdelijk pionoffer ging zwart veelvuldig lang in de denktank om 
alle gevaren te bezweren. Rowdy Tûss kwam een heel eind qua stelling maar verloor door een 
tijdelijk dameoffer van wit de kwaliteit maar had waarschijnlijk voldoende compensatie. Het 
centraal geposteerde paard  voor de kwaliteit en zijn centrumpionnen leken te  zorgen voor een
dynamisch evenwicht. Echter de klok bleek de spelbreker te zijn door de vele dreigingen die 
Peter in de stelling wist te vlechten. Een fraaie gescoord punt  door Peter.De tussenstand kwam
hiermee op 1-3 voor ESV.

Willem de Wilde mocht met zwart aantreden tegen Jack Jansse.
Na wat zetverwisselingen kwam er een voor Willem niet nader te definiëren variant van het Sici-
iaans op het bord. Vaak is het goed als zwart tot d5 weet te komen, in deze partij was het,
althans op dat moment radicaal verkeerd.
Wit maakt hier optimaal gebruik van en overspeelde zwart compleet te beginnen met Pf5. Zwart 
wist de strijd nog lang te rekken maar het resultaat veranderde er helaas niet door.

Aan het eerste bord mocht Martin het met wit opnemen tegen Wim Gielen.
Op het bord kwam het gesloten Siciliaans. Martin had al Tb1 gespeeld en dan is daarna a3 de ge-
bruikelijke zet, maar wit speelde b3.
Daardoor werd de pion op a2 en daarmee weer de witte damevleugel zwak en kon wit in de overgang 
naar het eindspel pion verlies niet vermijden.
Zijn tegenstander Wim Gielen won een tweede pion, maar hield twee losse pionnen op de e-lijn en
h-lijn en ongelijke lopers over.
Doordat hij zijn pionnen te snel naar voren speelde en mijn loper op de diagonaal a8-h1 en koning 
op e2 en zonodig f1 terecht kwam bleek dit remise te houden.Dit bracht de tussenstand op 3.5-2.5 
voor ESV met een nog kansrijke partij voor ESV en een moeilijk te keepen partij.

Aan het derde bord speelde kreeg Erik van de Eijkel een siciliaanse draak te bestrijden van 
Alexander Bouwman. De partij verliep vrij moeizaam voor wit, te voorzichtig opgebouwd waardoor 
zwart het eerste initiatief greep. Een onnauwkeurigheid kostte wit een pion. Daarna kwam wit toch 
nog wel weer redelijk te staan met zijn loperpaar. Wederom speelde wit te passief, kwam ingesloten
te staan, terwijl lopers juist ruimte nodig hebben! Niet goed opletten kostte me even later, 
inmiddels met weinig bedenktijd op de klok, weer een pion. Toen er ook nog een pion dreigde te 
promoveren kon ik wel opgeven. Al met al voor mij weinig opbeurend tegen de PION-3. 
De spanning dus weer helemaal terug 3.5-3.5

De vijf basisspelers kwamen hiermee op de geweldige score van drie halfjes en twee nullen. De twee 
invallers scoorden twee  hele punten en de laatste invaller zou voor 1 matchpunt minimaal moeten 
zorgen of zelfs de overwinning binnen slepen. 

Edwin Groen – Hendrik Brinkhof (bord 5)  1-0
Opening is klassiek 1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 waarna Edwin de zwartveldige loper fianchetteer op b2. De
aangeboden pion e4 wordt (terecht) geweigerd. Wit forceert afruil van een paard en witveldige loper
waarbij wit bewust de g-lijn opent om na de lange rokade een aanval op de koningsvleugel te kunnen 
starten. 
Zwart is daardoor te bang om te rokeren en start zelf met a5 – a4 een aanval richting de witte 
monarch. Met d4 opent  wit de d-lijn en zwart zal nu pion d6 verliezen terwijl zijn aanval nog geen
kracht heeft en de koning kwetsbaar op e8 blijft staan. Op zet 19 kan Edwin met Pxd6+ beslissend 
voordeel krijgen. Wit denkt echter dan dat Dxd6 direct beslissend is. Het doorrekenen kost veel 
tijd omdat er wel tegenkansen komen en die kan ik pareren, maar mijn keuze blijkt zeker niet de 
beste te zijn geweest. Uiteindelijk resteert na geforceerde ruil van torens en dame een paarden-
eindspel met 1 pion meer voor wit. Zwart denkt mijn paard te vangen op h8 maar ik dreig met pion-
doorbraak op de a-lijn. In helse tijdnood kom ik glad gewonnen te staan (2 pionnen voor) maar beide 
spelers vergissen zich regelmatig door de tijdsdruk en het kan zelfs nog remise worden. Uiteindelijk 
maakt zwart een beslissende fout en de e-pion zal promoveren. Een bijzondere invalbeurt (een rentree
in het 1e team na 30 jaar) leidt daarmee zelfs tot het beslissende punt.


En zo hield PION 3 de clubnaam gelukkig hoog: Punten Is Ons Nevendoel 


De uitslag:		 PION 3 – ESV 				3½ - 4½
1. Gielen,W.(Wim) 1871		- Roseboom,M.W.J.(Martin) 1859	 ½ - ½	 
2. Thissen,P.P.M.(Pieter) 1883	- Meijer,S.T.(Sjoerd) 1886	 ½ - ½	 
3. Bouwman,A.(Alexander) 1697	- Eijkel v.d.,W.E.(Erik) 1811	 1 - 0	 
4. Reynen,W.(Wilbert) 1781 	- Slagter,W.(Willem) 1755	 ½ - ½	 
5. Brinkhof,H.(Herman) 1762	- Groen,E.C.(Edwin) 1744	 0 - 1	 
6. Janssen,J.A.(Jack) 1771	- Wilde de,W.(Willem) 1688	 1 - 0	 
7. Tuss,R.(Rowdy) 1731		- Dullaart,P.J.(Peter) 1734	 0 - 1	 
8. Balkenende,M.J.(Rinus) 1521  - Thuijls,J.M.P.(Hans) 1544	 0 - 1	

Donderdag 9 november 2017: ESV 1 boekt ruime zege

De tweede ronde was een thuiswedstrijd voor ESV 1 tegen Het Kasteel 2 uit Wijchen. 
Aan de bovenste twee borden had Het Kasteel een licht ratingoverwicht maar op de 
andere borden was  er duidelijk een plus aan ESV-zijde wat in een gemiddelde van 
bijna 100 extra elopunten resulteerde .
Halverwege de avond was het allemaal nog niet zo duidelijk, wel overwicht maar was
het ook genoeg voor een overwinning? 
Op bord 2 opende Cor van Ingen tegen Henk van Kortenhoef met f3.
Voor bijna iedere tegenstander een zeer ongebruikelijke opening die wit alleen maar 
het voordeel oplevert dat zwart op het bord moet uitzoeken welke voortzetting het beste 
is. Henk speelde rustig en ontwikkelde zijn stukken en rocheerde kort. 
Na 12 zetten vertrouwde de zwartspeler de stelling niet vanwege de vreemde opstelling 
van de witte stukken en bood remise aan. 
Na enig overleg met de wedstrijdlijder en bestudering van de overige borden nam de 
witspeler het aanbod aan.
Vervolgens was de beurt aan Willem de Wilde om ESV op voorsprong te zetten. Niels 
Radder spelend met wit opende met e4. Zwart reageerde met c5, zodat er een Siciliaan 
ontstond. Na een aantal standaard openingszetten werd een en ander door wit toch niet
geheel correct uitgevoerd, want nadat zwart op zet 12 Pc5 speelde zou er  altijd een 
pion verloren worden. Wit besloot echter voor een creatievere oplossing te gaan door 
op b5 een paard te offeren. Dit leek heel leuk, maar in feite was de partij toen al 
technisch verloren. Zwart moest wel secuur spelen, maar na op zet 25 een torenschaak 
te hebben gegeven, waarin wit minimaal nog een volle toren zou verliezen besloot Niels 
om de partij op te geven.
Aan bord 5 kreeg Ronald Klaassen zijn geliefde Najdorf op het bord. Wit speelde de 
variant met op de 6e zet Lg5. Lange tijd werd de theorie gevolgd. Nadat wit koos voor
de lange rokade besloot Ronald af te wijken van de theorie en speelde een paard naar a4. 
Dit aanvalsplan kostte echter te veel tijd. Wit koos ook de aanval en speelde de g en h 
pion naar voren. Ronald koos voor een verkeerde ruil van diverse stukken waardoor wit 
veel beter kwam te staan. Wit kon aanvallen en Ronald zijn aanval kwam maar niet op gang. 
Hij zag nog een kansje. Hij offerde een paard voor een open b-lijn in de hoop een beslis-
sende aanval op te kunnen zetten. Wit koos niet voor de juiste verdedigingszet en Ronald 
kon zijn plan tot uitvoer brengen en haalde het punt voor ESV binnen.
Willem Slagter kreeg met zijn geliefde koningsgambiet een prima stelling tegen S. Rossen. 
Zwart werd opgezadeld met een triple f-pion. 
Helaas dacht Willem vervolgens iets te snel dat het punt wel binnen was terwijl zwart 
ineens op stoom kwam. Als wit op zet 38. De7+ speelt heeft hij nog eeuwig schaak, maar
de gespeelde zet 38. Dd7+ is helaas niet correct. De enige nederlaagvoor ESV van de 
avond was niet meer te voorkomen,tussenstand 2.5-1.5 voor ESV.
Daarna was het de beurt van Frank Buunk. Na de eerste ronde afwezig te zijn geweest ging 
hij er vanavond weer eens goed voor zitten. Met kleine speldeprikjes wist hij zwartspeler 
M. Topper bezig te houden. Nadat Frank e-lijn in bezit kon nemen en met de dame op e7 
kon binnenvallen was het pleit snel beslecht.
De partij tussen Martin Roseboom en Sjaak Laurent begint klassiek Hollands.
Martin speelt te vroeg Pb8-d7 en wit probeert druk te krijgen door de dame naar b3 te 
spelen waardoor op termijn de zwarte pion op d5 gepend kan komen te staan. Dat voorkomt 
zwart door zijn dame naar f7 te spelen . Martin krijgt de pionnenketen b7, c6, d5, e4. 
Wit valt deze keten aan door b5, maar verzuimt dan met f3 deze keten verder te ondermijnen 
maar speelt f4 waardoor zwart in de afwikkeling de pion op b5 wint.
Martin krijgt een toren-loper (gelijke kleur) eindspel op het bord met drie vrijpionnen op 
de damevleugel, wit twee op de e-lijn, die dus veel minder sterk zijn.
Als wit de torens moet ruilen en daarbij ook nog een pion verliest is de rest techniek en 
geeft wit kort daarna op. Martin had hiermee het genoegen om ESV op 4,5 bordpunt te brengen 
en zo de 2 matchpunten in Ede bleven.
Vervolgens konden de overgebleven ESV-spelers zonder druk de score verder opvoeren.
Sjoerd Meijer kreeg op het eerste bord een soort Colle-opbouw tegenover zich. Hij probeerde 
met een dameuitval naar b6 de witte opbouw te verstoren en met f5 het centrum vast teleggen 
tegen Maarten Rossen. Die speelde echter actief tegen met c4 waardoor de zwarte stelling 
ernstig werd bevraagd. Zwart dacht alle gevaren te hebben bezworen en werd toen verrast door 
een loperzet die een kwaliteit zou gaan kosten. Het nadeel voor wit was echter pionverlies 
en een geruïneerde koningsstelling met een dubbel pion op f3. Zwart probeerde door actief 
spel tegen de witte koning  kansen te creëren  en slaagde hier wonderwel in. Zo bleek de 
kwaliteitswinst als een boemerang te werken voor wit. Uiteindelijk kreeg zwart een machtig 
pionnencentrum maar speelde daarna te passief verder in plaats van met d3 of e3 voort te 
zetten zodat wit weer wat tegen kansen kreeg. Tenslotte ging de partij als een nachtkaarsje 
uit door een blunder van Maarten.
Erik speelde met wit tegen Leo van Dijk. Op het bord kwam de Siciliaanse opening. Zwart liet 
de d-pion op d6 staan die Erik in het middenspel kon veroveren. Daarmee kreeg wit ook een 
belangrijke open lijn in bezit. De stelling was voor zwart eigenlijk niet meer te houden. 
Na nog een pionverlies werd afgewikkeld naar een toreneindspel. De vrije a-pion was vervolgens 
voor zwart niet meer tegen te houden en Leo van Dijk gaf zijn partij op! Eindstand 6.5-1.5

	Edese SV 1 (1792)		- 	Het Kasteel 2 (1699)		6½ - 1½	

1. Sjoerd Meijer 1886			- Maarten Rossen 1897			1  - 0	
2. Cor van Ingen 1848			- Henk van Kortenhof 1871		½  - ½	
3. Martin Roseboom 1859			- Sjaak Laurant 1689			1  - 0	
4. Erik v.d. Eijkel 1811		- Leo van Dijk 1587			1  - 0	
5. Ronald Klaassen 1770			- Albert Verhaaren 1663			1  - 0	
6. Willem Slagter 1755			- Siebe Rossen 				0  - 1	
7. Willem de Wilde 1688			- Niels Radder 1628			1  - 0	
8. Frank Buunk 1722			- Mark Topper 1558			1  - 0	

Donderdag 12 Oktober 2017: Opnieuw slechte ouverture ESV 1


De externe competitie is gestart voor de Edese Schaakvereniging. Het seizoen 2017/2018 is 
gestart voor ESV 1 met een uitwedstrijd tegen het sterke De Elster Toren 1 uit Elst. 
Op basis van de gemiddelde rating ontliepen de teams elkaar niet veel,echter op bord 8 
werd hun gemiddelde flink naar beneden gehaald met een speler van 1367. Met drie 1900 
spelers was De Elster Toren toch wel de favoriet.
 
De score werd geopend door Willem Slagter. Willem speelt op bord 6 (met zwart) tegen 
Hans Polman (1793). Hans houdt de stelling gesloten en wacht eigenlijk op het foutje 
van de tegenstander. Die laat zich niet uit de tent lokken en anticipeert net zo solide 
en voorzichtig als de witspeler. Typisch zo’n geval van: wie aanvalt kan wel eens het 
deksel op de neus krijgen.Aangezien beide spelers dat goed begrepen, werd er rond zet 20
tot remise besloten.
Aan het tweede bord liet Sjoerd Meijer met zwart loper g4 achterwege met gelijk spel nu
speelde hij echter e5. Hij werd daarna soepeltjes opgerold met f4-f5 door John Remmerts. 
ESV op achterstand.
Martin Roseboom op drie kreeg een loperspel op het bord. Al snel werden er drie lichte 
stukken geruild en was de pionnenstructuur in evenwicht. Martin stelde remise voor, maar
zijn tegenstander dacht dat hij door de dame naar a2 te spelen een voordeeltje kon krijgen. 
Hij kwam echter een tempo te kort om zijn witvelderige loper naar b3 te kunnen spelen en 
Martin ruilde ook het vierde lichte stuk.
Om de dame te verjagen speelde wit een toren naar a1, die leek buiten spel te staan, maar 
nadat die zich bevrijd had bood John van Ginkel remise aan. Daar de stelling volledig in 
evenwicht was, en ook nooit uit evenwicht was geweest, nam Martin dit aan.
Op bord 1 opende Cor met f3 tegen Marc Groenhuis. Al gauw kreeg zwart het betere van het 
spel en na een pionoffer oefende zwart zware druk uit via de f lijn op de witte stelling. 
Plotsklaps veranderde de stelling nadat wit zijn loper naar a3 plaatste waardoor zwart 
een kwaliteit zou verliezen maar helaas speelde wit na een tussenschaakje zijn koning naar 
f1 in plaats van h1 en verloor daardoor de partij.
Hans Thuijls onze invaller  kreeg aan bord 8 met zwart de Maroczy Bind variant van het 
Siciliaans op het bord. Hij kreeg actiever spel door f5 te spelen en won een pion doordat 
hij met zijn toren de gedekte pion op f3 kon slaan. Op terugslaan zou een paardschaak met 
damewinst volgen. Later won hij nog een kleine kwaliteit en ging hij het eindspel in met 
loperpaar tegen toren. Dat was nog lastig spelen totdat zijn tegenstander zijn toren 
verkeerd posteerde (op dezelfde diagonaal als zijn koning): Hans had een schaakje met 
toren- en partijwinst,3-2 voor Elster Toren.
Ronald kwam met wit aan bod 7 redelijk goed uit de opening. Op de 14e zet dacht hij een 
pion te kunnen winnen. Hij dacht 14 minuten na om vervolgens een stuk weg te geven. Hij 
ging op de aanval spelen in de hoop er nog van te kunnen maken. Dit lukte. Hij won een 
kwaliteit en op het moment dat hij met een pion promoveerde won hij nog een stuk. Met 
een kwaliteit voor en een tegenstander in tijdnood zag het er goed uit. Zwart had nog 
wel kansen op de damevleugel. Hij kon Ronald zijn pion slaan en dan had hij twee vrij-
pionnen. Helaas was de partij snel ten einde.  Met nog 8 minuten op de klok ging  Ronald
mee in het snelle tempo van zijn tegenstander. Hij zag een aftrekschaak over het hoofd en 
verloor daarmee de partij en een heel belangrijk punt voor het team.
Erik van den Eijkel speelde een soort gesloten siciliaans tegen M. Weijenfeld. Met zwart 
spelend kwam Erik redelijk uit de opening. Toen mijn tegenstander op de koningsvleugel 
gevaarlijk dreigde te worden probeerde ik met een combinatie op de damevleugel tegenspel 
te krijgen en een pion buit te maken. Ik overzag echter een damezet naar A4 met een dubbele 
aanval op paard en loper. Het liep uiteindelijk goed af en werd de afruil 2 paarden tegen 
een toren en een pion. Door herhaling van zetten werd de partij tenslotte toch remise.
John kreeg een scandinavier op het bord tegen Stefan Brouwers en kwam goed uit de opening. 
Zwart had allerlei tactische finesses die wit allemaal kon ontzenuwen wachtend of zwart in 
de val zou trappen die hij had opgezet. Dat gebeurde zowaar en de penning van dame en paard 
kostte zwart het paard. Helaas stonden wits stukken en met name zijn dame  “off site” 
waardoor zwart toch nog een gevaarlijke aanval kon opzetten tegen wits koning. Na dertig 
zetten slaagde wit erin de dames af te ruilen en was het gevaar geweken. In tijdnood moesten 
er toen nog 30 zetten worden gespeeld waarbij de meeste pionnen werden geruild- en wit 
zelfs nog een ogelegde winstvoortzetting miste- en er voor wit nog maar een pion over bleef 
om te promoveren. Zwart aanvaardde gretig wits remiseaanbod,eindstand 5-3 voor Elst.


  Elster Toren 1 (1778)			-  Edese SV 1 (1782)		5 - 3
	
1.Groenhuis,M.P.(Marc) 1937		- Ingen van,C.I.(Cor) 1848	1 - 0	 
2.Remmerts,J.(John) 1905		- Meijer,S.T.(Sjoerd)1886	1 - 0
3.Ginkel van,J.M.(John)	1847		- Roseboom,M.W.J.(Martin) 1859	½ - ½	 
4.Weijsenfeld,M.(Martin) 1901		- Eijkel v.d.,W.E.(Erik) 1811	½ - ½	 
5.Brouwers,S.G.M.A.(Stefàn) 1805	- Zandvliet,J.W.C.(John) 1780	½ - ½	 
6.Polman,J.A.P.(Hans) 1793		- Slagter,W.(Willem) 1755	½ - ½	 
7.Martens,W.(Wiely) 1671		- Klaassen,R.(Ronald) 1770	1 - 0
8.Leijser,R.(Rob) 1367			- Thuijls,J.M.P.(Hans) 1547	0 - 1	 

Conclusie: de volgende ronde moeten we duidelijk scherper en alerter optreden.Dan wacht ons 
thuis Het Kasteel uit Wijchen dat de competitie startte met een overwinning.