6e Lost Boys Toernooi
1 - 9 augustus 1998, Antwerpen
(door Hans Thuijls)

Met z'n vieren vertegenwoordigden we ESV dit jaar op het Lost Boys toernooi in Antwerpen: René van Alfen, Ronald Klaassen, Hans van de Weteringh en ondergetekende. Vol goede moed vertrokken we met de trein uit Ede; René kwam ons vergezellen in Rotterdam. Dat Antwerpen in trek was, bleek in de trein: we moesten genoegen nemen met een plekje op het balkon. In Antwerpen aangekomen werd de tram gepakt naar het hotel om onze spullen weg te brengen. We verbleven in het New International Youth Hotel, een éénsterhotel buiten het centrum, maar redelijk dichtbij het centrum. Meteen daarna zetten we koers naar het Zuiderpershuis. De grootmeestergroep begon immers een dag eerder! Zo konden we alvast de sfeer proeven. De avond werd gevuld middels een etentje en een terrasje bij onze stamkroeg, de Karbonkel.

De andere dagen lieten zich eenvoudig samenvatten: douchen, ontbijten en openingstheorie bekijken in het hotel, daarna met de tram of lopend naar de Groenplaats, een krantje kopen en daarna op een terrasje (bij De Post) wakker worden middels een of twee koppen capuccino. Eventueel nog wat rondslenteren en daarna richting Zuiderpershuis lopen, waarbij we ons onderweg voorzagen van appels, croissants en flessen mineraalwater. Dan het hoofdgerecht voor de dag: een pot schaak, die soms wel vijf uur kon duren. Echt duursport in een benauwde zaal, vooral aan het eind van het tornooi (zoals de Belgen het noemen) was het er door de tropische temperaturen benauwd. Een 11/2-literfles water was toen geen luxe.

Na de schaakpartij was er gelegenheid tot analyse. Omdat het overdag vrij laat kon worden, besloten we soms wat analyses uit te stellen tot de avond. Dit kon ook makkelijk omdat René zelf een bord met stukken bij zich had. Dus waren we een opvallende vertoning op terras en in de kroeg. Na het schaken vertrokken we naar de markt om ergens een hapje te gaan eten, om vervolgens tot middernacht nippend aan een glas Grimbergen of Hoegaarden op een terrasje te vertoeven.

Een tegenvaller was de ziekte van Hans vd W. Hij moest helaas dinsdagochtend afhaken, maar gelukkig werd de stemming bij de rest niet aangetast.

In een stad als Antwerpen werd natuurlijk werd ook aan cultuur gedaan: we gingen naar de bios, om Leathal Weapon 4 te aanschouwen. Een aardige film, al viel-ie bij René niet in de smaak. Verder zagen we een optreden van een cover-band, Raymond van het Groenewoud en een Afrikaanse groep. Het was zeer sfeervol.

Er werd natuurlijk ook nog geschaakt door ons. De eerste ronde konden we kennismaken met wat talenten. René mocht het proberen tegen Marc Erwich, Ronald mocht tegen Bart Dijkstra, Hans v.d. W. tegen Daniel Stellwagen en ondergetekende mocht tegen het Belgische talent Dimitri Logie. Dat het vier nullen werden, was wel te verwachten.

Ronald speelde van ons het beste toernooi. Hij had het mooiste spel, maar kwam een aantal keer in tijdnood, waardoor punten werden gemist. Zo miste hij een mat-in-twee en verloor later nog. In een andere partij kon hij omwille van de tijd geen risico's nemen, waardoor hij de winnende zet miste en in remise moest berusten. Hij scoorde in zijn eerste toernooi 4 uit 9. In de tweede ronde had hij een tegenstander met een rating van 1091: niet bevorderlijk voor een hoge TPR.

Ondergetekende speelde wat wisselvallig, kwam vaak matig uit de opening, maar wist 't soms toch te redden. Maar helaas toch teveel prutspartijen. Dat is ook de reden waarom u slechts twee partijen zult aantreffen (zie partijblok). Eén partij duurde zeer lang, tegen de Belgische Marie-Jeanne Jonckers. Die bleef in totaal verloren stelling nog een uur doormodderen, alvorens ze opgaf.

René speelde een redelijk toernooi. Hij wist vier remises te behalen en tweemaal te winnen. Er kwamen bij hem varianten op het bord die wel tot remise moesten leiden: ruil der stukken en ongelijke lopers.

Hans v.d. W. speelde slechts drie partijen. Hij was niet in goede doen; hij won een partij en verloor er twee.

Het toernooi was zeer behoorlijk georganiseerd. Een mooie speelzaal, een sfeervolle locatie en een laag inleggeld. Zo goed als het begon, zo rommelig was het met de prijsuitreiking: die was al bijna afgelopen op het moment dat deze gepland stond. Hierdoor hadden we deze bijna gemist, aangezien we redelijk vlot met onze partijen klaar waren en we tussendoor nog even naar de Mac waren gegaan. En een volledige eindstand werd evenmin beschikbaar gesteld. Gelukkig bestaat er nog zoiets als Internet.

De trip naar Antwerpen was zeer geslaagd. Het was gezellig en zeker een aanrader, al was negen ronden eigenlijk net iets te lang.

Resultaten ESV'ers

                             1 2 3 4 5 6 7 8 9    TPR
René van Alfen        1724   0 ½ ½ 0 1 ½ ½ 1 0   1835
Ronald Klaassen       1743   0 1 ½ ½ 0 0 1 0 1   1700
Hans Thuijls          1459   0 0 ½ 0 1 0 1 1 0   1671
Hans van de Weteringh 1735   0 1 0 0R- - - - -      -

De eindstanden

Groep A (2200+):                      pnt.     w.p.   med.w.p.   s.b.  kashdan
  1  Stefansson Hannes                7½       51.50    31.50    41.00   31
  2  Azmaiparashvili Zurab            7        54.50    32.50    40.75   29
  3  Leitao Rafael                    7        52.00    31.00    39.00   28
  4  Piket Jeroen                     7        51.50    31.00    37.75   29
  5  Avrukh Boris                     6½       52.00    30.00    35.25   27
  6  van Wely Loek                    6½       51.00    30.00    35.25   28
  7  Tischbierek Raj                  6½       49.00    29.50    33.75   26
  8  Reinderman Dimitri               6½       47.50    27.50    33.25   27
  9  Sokolov Ivan                     6½       47.00    28.00    33.50   27
 10  Olafsson Helgi                   6½       46.00    27.00    32.00   26
 11  Zoler Dan                        6½       42.50    25.50    29.50   28
(120 deelnemers)

Groep B (<2200):                      pnt.     w.p.   med.w.p.   s.b.  kashdan
  1  Devos Piet                       8        53.50    32.00    47.00   32
  2  Helm Patrick                     8        48.00    28.50    42.50   33
  3  Brandenburg Erik                 7½       51.00    31.50    40.75   30
  4  Boersma Jan                      7        56.50    32.50    42.00   29
  5  Narings Nick                     7        52.50    31.00    37.50   30
  6  Goncalves Jorge Segarra          7        51.00    30.50    37.50   29
  7  Boer Alef                        7        50.50    30.50    38.00   29
  8  Beuselinck Steven                7        49.50    28.50    37.25   29
  9  Leunis Geert                     7        49.00    30.50    36.25   29
 10  Van Theemsche Achim              7        49.00    28.00    35.50   29
 11  Moors Marc                       7        45.00    27.00    34.75   28
 12  Tack Frederik                    7        42.00    24.00    33.50   30
177  Klaassen Ronald                  4        37.00    22.00    11.50   20
178  van Alfen René                   4        37.00    20.50    13.75   19
210  Thuijls Hans                     3½       34.50    20.00    10.50   19
271  van de Weteringh Hans            1  (4)   14.75     0.00     2.00    8
(274 deelnemers)

Groep C (<1600):                      pnt.     w.p.   med.w.p.   s.b.  kashdan
  1  Miedema Martijn                  6        30.00    23.00    25.25   24
  2  Miceli Gaetan                    5½       33.50    27.00    26.25   22
  3  Lagrain Pieter                   5½       32.00    25.00    23.75   23
  4  Timmermans Georges               5½       29.00    24.50    20.75   23
(59 deelnemers)


Halte gevraagd: station Groenplaats!
(door René van Alfen)

donderdagavond 30 juli 1998
Aan de vooravond van mijn vertrek naar Antwerpen leek het mij geen overbodige luxe om een bezoek aan de kapper te brengen: daar waar nog haar zit groeit het vrij snel. Vlak voor sluitingstijd kom ik binnen en wordt door een jonge, goed uitziende vrouw van een jaar of 25 vriendelijk te woord gestaan. Het vervelende van een bezoek aan de kapper vind ik altijd de - althans in mijn ogen - ongelijke machtsrelatie. Je voelt je toch vaak het lijdend voorwerp. Iedere keer die twijfel: wel of geen gesprek beginnen, en zo ja, waarover dan wel? In het uitgaansleven valt het, zelfs met wat biertjes achter de kiezen, niet mee om een sterke openingszin te bedenken, laat staan bij de kapper. Tot mijn opluchting begint Jolanda, want zo blijkt ze te heten, meteen nadat ik in de stoel heb plaatsgenomen het gesprek.

'Ga je nog vakantie, of ben je al geweest?'
'Ik vrees dat een vakantie er dit jaar niet in zit, maar ik ga nog wel een lang weekend naar Antwerpen', lieg ik, bang dat het gesprek onmiddellijk zal stilvallen als ik vertel dat ik er negen dagen ga schaken.

'Wat ga je doen in Antwerpen?'
'Een weekendje stappen met vrienden', antwoord ik, hopende het gesprek hiermee in de door mij gewenste richting te sturen. Tot mijn genoegen begeef ik mij hiermee op een terrein dat ook Jolanda niet onbekend is: uitgaan, ofwel stappen! Vervolgens bespreken we de uitgaansmogelijkheden in Delft en omstreken, en komen tot de weinig opzienbarende conclusie dat er in Delft een goede danstent ontbreekt, en dat je voor het betere stappen toch in Rotterdam, maar beter nog, in Amsterdam moet zijn.

Als ik vervolgens na zo'n twintig minuten afreken en naar huis fiets, weet ik het zeker: het wordt een geweldig lang weekend en het wordt scoren!!

vrijdag 31 juli 1998
De volgende morgen pak ik snel mijn tas in en vertrek met het openbaar vervoer naar Rotterdam, alwaar Ronald en de beide Hansen mij zullen vergezellen. Eenmaal in Rotterdam aangekomen laten de Edenaren niet lang op zich wachten, en rond half één reizen we vol goede moed af naar Antwerpen. Blijkbaar zijn we niet de enigen die graag naar Antwerpen of nog zuidelijker willen, want alle plaatsen in de trein zijn bezet. Slechts op het balkon is er tussen de vele reistassen nog plaats. Na een kleine vijf kwartier lezen in de krant bereiken we het centraal station van Antwerpen.

Na aankomst vertrekken we direct naar het hotel om onze tassen uit te pakken. Evenals vorig jaar, toen zonder Ronald en Hans T., verblijven we in het New International Youth Hotel. Een eenvoudig hotel, gelegen op ongeveer een kwartier loopafstand van het centraal station, net buiten het centrum. Nadat de kamerindeling is gemaakt, Ronald en Hans T. op de ene kamer, ondergetekende en Hans vd W op de andere, en de tassen zijn uitgepakt vertrekken we naar het centrum van de stad. Op de Markt brengen we eerst een bezoek aan de het 'VVV'-kantoor om ons te laten voorlichten over de mogelijkheden en prijzen van het openbaar vervoer en de uitgaansmogelijkheden. Vooral dat laatste is voor mij van belang, omdat over acht dagen mijn goede vriend Wim naar Antwerpen komt om een nachtje te stappen, en ik goed voorbereid wil zijn. Nadat de eerste honger is gestild met een typisch Belgisch culinair hoogstandje (met helaas iets te veel mayonaise), begeven we ons naar de speelzaal. De A-groep (rating > 2200) begint immers vandaag al. Met spelers als Ivan Sokolov, Joël Lautier, Zurab Azmairaparashvili, Mikhail Gurevich, en de Nederlanders Jeroen Piket, Loek van Wely, Dimitri Reinderman, en Nederlands jongste grootmeester Erik van den Doel is deze groep sterk bezet. Verrassing van die eerste dag is de remise die jeugdspeler Nico Vink weet af te snoepen van de Franse grootmeester Joël Lautier.

Na enkele uren in de speelzaal te hebben doorgebracht gaan we terug naar de stad om een hapje te eten. Dit weekend vinden de mosselfeesten plaats, zodat het een drukte van belang is in de stad. Evenwel niet in het restaurant waar wij die avond eten. Het Bosnisch restaurant is leeg als we binnenkomen, en leeg als onze magen gevuld zijn. Eenmaal weer buiten besluiten we nog wat biertjes te drinken op het terras van wat ons stamcafé zou gaan worden - Café De Karbonkel op de Groenplaats. Daarna snel naar het hotel, want morgen wacht de eerste ronde.

zaterdag 1 augustus 1998
Vandaag gaat het toernooi voor ons echt van start. Tussen 10.00 en 12.00 uur dienen wij ons persoonlijk bij de speelzaal te melden. Omdat de rondes pas om 13.30 uur beginnen, besluiten we om ons eerst aan te melden, vervolgens koffie te drinken op de Groenplaats, de krant te lezen, om ons daarna opnieuw naar de speelzaal te begeven.

Het inschrijfgeld is ongekend laag voor een toernooi van negen dagen: slechts 500 befjes (studentikoos taalgebruik; lees: Belgische Franken). Omgerekend zo'n 28 gulden. Een gemiddeld weekendtoernooi kost al snel 50 gulden. Met het multimedia bedrijf Lost Boys is kennelijk een zeer gulle sponsor gevonden.

's Middags om half twee is het dan zover, de eerste ronde begint. In totaal doen er in onze groep (de B-groep, voor spelers met een rating tot 2200) 274 spelers mee. Op rating zijn wij als 181e (Ronald), 184e (Hans vd W), 191e (schrijver dezes) en 252e (Hans T) geplaatst. Aangezien de indeling gedurende het gehele toernooi op rating geschiedt staat ons een zwaar toernooi te wachten (omdat wij gezien onze rating vrijwel steeds in de tweede groep zullen zitten). In de eerste ronde moeten de beide Hansen en ik het opnemen tegen een sterke jeugdspeler. Ronald speelt tegen de sterke Amsterdammer Bart Dijkstra (2070) een gesloten Siciliaan waarin Bart hem onmiddellijk naar de keel grijpt. Het schijnt nog allemaal bekend te zijn, maar als Ronald zijn f-pion een veld te ver naar voren schuift (hij begaf zich duidelijk op glad ijs) is het snel over. Na nog geen anderhalf uur is Ronald klaar met zijn eerste ronde. Zijn debuut had hij zich ongetwijfeld anders voorgesteld, maar zijn tegenstander is bepaald geen kleintje. In eerdere edities begon hij steevast met 4 uit 5 om vervolgens met 6 of 6½ punt bij de eerste 20 te eindigen.

Hans vd W speelt tegen de pas 11-jarige Danël Stellwagen, die toch al een rating van 2060 heeft. In een Konings-Indiër (Hans met wit) kiest Hans voor de korte rokade, waarop zwart al zijn frontsoldaten op de witte koning afstuurt. Een tegenactie op de damevleugel snijdt geen hout, integendeel zelfs, na 21 zetten moet Hans veel hout (de dame) inleveren. Onderstaand deze partij, door Hans zelf van commentaar voorzien.

Wit: Hans van de Weteringh (1735)
Zwart: Daniël Stellwagen (2060)
Lost Boys, 1e ronde, Antwerpen, 1 augustus 1998
1.d4 Pf6 2.c4 g6 3.Pc3 Lg7 4.e4 d6 5.f3 0-0 6.Le3 e5 7.d5 c6 8.Dd2 cxd5 9.cxd5 a6 deze stelling heb ik ook twee keer op het bord gehad tegen Ronald Klaassen. Beide keren koos ik voor 10.Pa4, hetgeen ik nu niet aandurfde. Angst bleek een slechte raadgever 10.Ld3 Ph5 11.Pge2 f5 12.0-0? na deze zet staat wit strategisch verloren; zwart heeft nu een prachtig aanknopingspunt: koningsaanval. Beter was 12.O-O-O; 12...f4 13.Lf2 g5 14.h3? nu is het slechts een kwestie van tijd 14...Pf6 15.Pa4 te laat 15...Pbd7 16.Db4 Pe8 17.Tac1 h5 18.Tc2 b5! 19.Pac3 g4 20.Le1? Wit mag het paard op c5 niet toelaten. Zie diagram:









20...Pc5 21.Pc1 a5! plotseling is wits dame gevangen! wit gaf op, 0-1

Hans T. moest het opnemen tegen de Belgische jeugdspeler Dimitri Logie (1890) die Hans middels een koningsaanval, die uiteindelijk een dame tegen een toren kost, opbrengt.

Ondergetekende mag de strijd aanbinden met de bijna 12-jarige Marc Erwich. Samen met Daniël Stellwagen, Jan Smeets en nog een aantal behoort hij tot de groep jeugdtalenten welke door Lost Boys gesponsord wordt. Regelmatig liepen ze de commentaarzaal binnen om 'ome' Cor (Cor van Wijgerden was de commentator gedurende het gehele toernooi) te vertellen dat ze weer in no-time gewonnen hadden.

In mijn treffen met Marc Erwich is laatstgenoemde aanvankelijk drukker met het cryptogram dat in het programmaboekje is opgenomen dan met de partij, maar in het middenspel deed ik hem toch even nadenken. Na de 17e zet van wit staat de volgende stelling op het bord:









Een duidelijk geval van een Franse doorschuiver. Wit heeft zojuist 17.Lf4 gespeeld en nu bracht ik met 17...Pg5! een leuk grapje in de stelling gebaseerd op de ongedekte positie van de loper op h3, en de overbelasting van een weldra op g5 te verschijnen wit paard. 18.Lxg5 (gedwongen, daar op 18.Pxg5 hxg5 19.Lxg5 Txh3 volgt en zwart beide witte lopers krijgt voor de prijs van slechts één toren en een pion. 18...hxg5 19.Pxg5 Le7? overziet wits antwoord. Hier had ik 19...Tdg8 moeten spelen, waarna kan volgen: 20.f4 Txg5 21.fxg5 Txh3 22.Df3 (22.Ph4 f4 23.Dg4 e5 24.Pf5 Th8) of 20.Pxe6 Txh3 21.Pgf4 Th6 22.Pxd5 Db5 Ik had slechts rekening gehouden met 20.Lxf5 exf5 21.Txe7 Df6! Helaas zit er echter een leuke tegencombinatie in de stelling die mijn tegenstander ook eerst nu zag, zoals hij in de analyse eerlijkheidshalve bekende. Na 20.Pxe6! is het direct uit, omdat de loper op h3 beslissend ingrijpt over de diagonaal h3-c8. Er volgde nog 20...Lxe6?! Meer kansen biedt: 20...Txh3 21.Pxd8 Lxd8 22.Pf4 Th7 23.Pxd5 Dc6, maar ook niet veel meer. 20...Lxe6 21.Pf4 Td6 22.Txe6! nog een mokerslag. 22...Txh3 op 22...Txh3 volgt uiteraard met 23...Lxf5 met dodelijke penning. 23.Txd6 Txg3+ een schaak der wrake zullen we maar zeggen. 24.hxg3 opgegeven door zwart. Marc zou uiteindelijk met 6½ uit 9 (TPR 2097) als 17e eindigen.

U zult begrijpen dat wij ons de start van dit toernooi iets anders hadden voorgesteld. Nul uit vier, met drie nederlagen binnen de 25 zetten is bepaald niet iets om over naar huis te schrijven. Vooral het missen van 20. Pxe6 zat me niet lekker, maar het leed werd enigszins verzacht doordat ik voor slechts een tientje het boek 'Het smalle pad' van Jan Timman op de kop kon tikken bij de boekenstand van Johan van Mil en Erika Sviza. Ook Ronald en Hans T. hebben daar een aantal aardige boeken gekocht (geen boeken, wel ieder een bord met stukken - HT).

's Avonds na het eten spoeden we ons naar de mosselfeesten: een band speelt een aantal aardig uitgevoerde covers van bekende popsongs. Het publiek veert op als Chris Wauters, de gitarist van Clouseau en broer van zanger Koen Wauters, een drietal nummers meezingt en op gitaar begeleidt. Hierna is het de beurt aan Jean Paul Safari, een donker, swingend gestalte in een lange regenjas met een geweldige strot. De sfeer zit er goed in als iemand van de organisatie meldt dat het concert op last van de Rijkswacht moet worden afgeblazen. Er zouden te veel decibellen geproduceerd worden. Het publiek is danig teleurgesteld en ook wij vragen ons hardop af of de Belgische Rijkswacht niets beter te doen heeft. Met de mededeling dat de volgende avond Raymond van het Groenewoud zal optreden, vertrekken we naar de Groenplaats om nog wat biertjes te drinken. Mijn voorstel om de rest van de nacht dansend en drinkend door te brengen in de Bayside beach club of een andere danstent vindt geen gehoor bij de beide Hansen en Ronald. Er moet immers de volgende dag weer serieus geschaakt worden. Na een laatste - mislukte - poging om iemand mee te krijgen naar de naastgelegen, nieuwe tent, waar een travestietenshow plaats vindt, vertrekken we naar het hotel.

zondag 2 augustus 1998
Vandaag zullen we ons moeten revancheren voor de zware nederlagen van gisteren. Na het ontbijt vertrekken we met de tram richting stad en vragen de halte bij station Groenplaats. Daar drinken we traditioneel onze koffie (cappuccino) bij Bruisend Eetcafé 'De Post'. Van thuis heb ik twee borden en twee sets stukken meegenomen, zodat er nog even wat openingen doorgenomen kunnen worden. Na deze voorbereiding is het tijd ons naar de speelzaal te begeven.

De ronde is nog geen anderhalf uur oud of Ronald Klaassen is alweer klaar. Ditmaal bevindt hij zich gelukkig aan de goede kant van de score. In een klassiek damegambiet (Ronald met wit) heeft hij een miniem voordeeltje als zijn tegenstander een onnauwkeurige zet doet. Ronald wint een pion, en zijn tegenstander geeft direct op. Mijns inziens wat snel, want er staat nog genoeg materiaal op het bord om complicaties te zoeken. Het kan geen kwaad de tegenstander te laten werken voor het punt, maar voor Ronald is het wel lekker dat hij zijn krachten nog even kan sparen. Hans Thuijls moet ook deze keer de eer aan zijn tegenstander laten en kent dus een vervelende start met 0 uit 2. Hans vd W krijgt van zijn ratingloze Belgische tegenstander al vrij snel een kwaliteit cadeau, maar verzuimt daarna om het snel uit te maken. Met de hulp van zijn tegenstander lukt het in het verre eindspel.

Wit: M. Fransen (-)
Zwart: Hans van de Weteringh (1735)
Lost Boys, 2e ronde, Antwerpen, 2 augustus 1998
0-1

In mijn partij tegen de ratingloze Belg Tim Kerremans komt een opening op het bord die je nog maar zelden ziet: de Philidor-verdediging. Ondanks de vele tijd die ik in de opening investeer weet ik niet meer dan een miniem voordeeltje te behalen. In het middenspel begaat mijn tegenstander een onnauwkeurigheid en win ik een pion. Duidelijk is het nog allerminst, vanwege de aanwezigheid van lopers van 'tegengestelde' kleur, zoals men dit fenomeen blijkbaar uitdrukt in België. Als mijn vlag valt beweert hij, dat ik slechts 38 zetten gedaan heb. Ikzelf ben er zeker van dat het er de vereiste 40 zijn. Na reconstructie van de zetten blijk ik gelijk te hebben waarna mijn tegenstander prompt remise aanbied. Als ik te kennen geef nog even door te willen spelen maakt hij me duidelijk dat ik geen ratingpunten verlies, omdat hij een ongerate speler is. Terwijl ik mijn zet 41e uitvoer antwoord ik dat ik in dit toernooi sowieso geen punten win of verlies, het toernooi telt immers niet mee voor de knsb-rating, maar zoals altijd speel om te winnen. Na nog een zet of 10 gedaan te hebben is het duidelijk dat geen van ons tweeën een serieuze winstpoging kan wagen. Aangezien ik niet zo dramatisch wens te starten als vorig jaar neem ik genoegen met de remise. Morgen beter.

's Avonds wordt de maaltijd genuttigd bij pizzeria Giovanni. Een ieder die een bezoek aan Antwerpen brengt, kan ik aanraden hier eens te gaan eten. De pizza's zijn vreselijk groot en ongelooflijk lekker. De pizzabakkers zorgen ervoor dat het er altijd redelijk vol zit en jagen elkaar vreselijk op om de tent permanent 100% bezet te houden. Dit gaat nogal eens gepaard met tegen elkaar uitvallende Italianen, maar dat went. Degenen onder u die een rustige ambiance prefereren weten dat zij daarvoor op de Markt moeten zijn bij het Bosnisch restaurant.

Na het eten begeven we ons naar de Markt om nog wat gewauwel van Raymond van het Groenewoud mee te krijgen. Persoonlijk ben ik niet kapot van zijn muziek, maar de mensen om mij heen denken daar blijkbaar anders over. Na het optreden drinken we nog een aantal biertjes op de Groenplaats, waar het opvallend rustig is. Er moet morgen blijkbaar weer gewoon gewerkt worden. Ook wij moeten morgen weer aan de bak zodat we rond middernacht terugkeren naar het hotel.

maandag 3 augustus 1998
Vandaag staat de derde ronde op het programma. Hans T. en ondergetekende zullen vandaag alles uit de kast halen om de eerste overwinning te boeken.

Hans vd W mag het opnemen tegen mijn tegenstander uit de eerste ronde van vorig jaar. Na Oud-Indische opening (Hans met wit) krijgt zwart al snel een klein initiatief, maar veel is er niet aan de hand als Hans ineens een enorme bok schiet die hem meteen de partij kost.

Ikzelf mag het opnemen tegen de Belg Philippe van Speijkbroeck. Een opvallende verschijning in de speelzaal: brilleglazen van wel een paar centimeter dik, een buik dat makkelijk als dienblad kan dienen, en de hele week hetzelfde, onheilspellende X-files T-shirt aan. (Deze partij eindigde in remise - HT)

Ronald speelde tegen de voor Bergen op Zoom uitkomende Pim Hamers een buitengewoon spannend potje. Zijn geliefde Najdorf kwam op het bord en na de openingsfase heeft Ronald een klein plusje. Met 26... Df6 (De7 was beter geweest) mist hij de kans om de druk verder op te voeren en na ruil op e1 van de torens is het eerder wit die een tikkeltje beter staat. Het resterende pionneneindspel is vervolgens remise. Een goede partij van Ronald die gedurende de hele partij zijn concentratie vast wist te houden, vaak toch het halve werk.

Wit: Pim Hamers (1927)
Zwart: Ronald Klaassen (1743)
Lost Boys 1998, 3e ronde, Antwerpen, 3 augustus 1998

1.e4 c5 2.Pf3 d6 3.Pc3 Pf6 4.d4 cxd4 5.Pxd4 a6 6.Le2 e5 7.Pb3 Le7 8.0-0 0-0 9.Le3 Le6 10.f4 exf4 11.Lxf4 Pc6 12.Lf3 Tc8 13.Pd5 Lxd5 14.exd5 Pe5 15.c3 Pfd7 16.Kh1 Lg5 17.Lg3 Te8 18.Le2 Pb6 19.Dd4 Pbc4 20.Lxc4 Pxc4 21.Df2 Lf6 22.Tab1 op 22.Tae1 volgt 22...Txe1 23.Txe1 Pxb2 24.Dxb2 Lxc3 25.Df2 Lxe1 26.Dxe1 met een iets betere stelling voor zwart, ondanks dat wit twee stukken voor de toern heeft. 22...Tc7 23.Lf4 Tce7 24.Pd4 Lxd4 25.Dxd4 Te4 26.Dd3 Df6 mijns inziens kan zwart met 26...De7 het initiatief vasthouden na bijv. 27.b3 Pe3 28.Lxe3 Txe3 29.Dd4; 27.Lg3 Dg6 28.b3 Pe3 29.Tfe1 Pf5 brengt een grapje in de stelling: 30.Txe4 Txe4 31.Dxe4 Pxg3+ met damewinst. Het computerprogramma Rebel ziet evenwel meer in 29...f5 30.Dd2 f4 31.h4 Dg4 32.Df2 met betere stelling voor zwart. 30.Lf2 Txe1+ remise is het na 30...Pe3 31.Lg3 Pf5. Volgens Rebel is het nu wit die een klein voordeeltje heeft. 31.Txe1 Txe1+ 32.Lxe1 h6 33.c4 Df6 34.Lc3 Dg5 35.Ld2 Dg6 36.Kg1 Df6 37.Dc3 Dg6 38.Da1 Ph4 39.Df1 De4 40.Le1?! zie diagram:









40...Pg6?! zwart wint een pion met 40...Pxg2, maar Ronald was al blij de tijdcontrole gehaald te hebben. Hij zou vaker in dit toernooi in een vreselijke tijdnood komen, iets dat we niet van hem gewend zijn 41.Lg3 Pe5 42.De1 Dd4+ 43.Kh1 Db2 44.Lxe5 Dxe5 45.Dxe5 dxe5 46.d6 Kf8 47.c5 Ke8 48.b4 Kd7 49.g3 f5 50.Kg2 e4 51.Kf2 g6 52.Ke3 h5 53.h4 Kc6 54.a4 Kd7 55.Kd4 Kc6 56.b5+ axb5 57.axb5+ Kd7 58.b6 Kc6 en hier werd tot remise besloten. De witte koning mag de zwarte e-pion niet uit het oog verliezen. ½-½

In zijn partij tegen de heer Akkermans komt een paard vervelend in de penning te staan, maar als zijn tegenstander een tussenschaak toelaat, kan hij deze bevrijden. In het verre middenspel mist hij zijn beste kans door in plaats van de e-lijn te openen deze juist te sluiten. Na afruil van de zware stukken komt Hans in verliesgevaar. Hij heeft dat het niet door, maar zijn tegenstander evenmin. Over het halfje dat hem nu ten deel valt mag hij dus niet mopperen.

Wit: Hans Thuijls (1459)
Zwart: J. Akkermans (1707)
Lost Boys, 3e ronde, Antwerpen, 3 augustus 1998
½-½

's Avonds op de Groenplaats is het welhaast drukker dan op zaterdagavond. In de Karbonkel worden temidden van de kwebbelende Antwerpse schonen de partijen grondig geanalyseerd. Een leerzame bezigheid. Hans vd W houdt zich opvallend rustig. De volgende morgen zal blijken waarom.

dinsdag 4 augustus 1998
Hans vd W geeft aan zich niet lekker te voelen en moet helaas ziek naar huis toe. Nadat we hem naar het station gebracht hebben vertrekken we naar De Post voor de koffie. De rest van de dagen die volgden verliepen in het hiervoor al beschreven patroon, zodat ik u daar verder niet mee zal vermoeien. Hierna volgt nog een aantal interessante partijen van Ronald, Hans T en ondergetekende.

Wit: Ronald Klaassen (1743)
Zwart: Martin Heylman (1920)
Lost Boys, 4e ronde, Antwerpen, 4 augustus 1998
½-½

Een enorme teleurstelling voor Ronald, die als Ronaldo door het leven had kunnen gaan als hij gescoord zou hebben, maar ja, als telt niet.

Wit: D. Kuypers (1924)
Zwart: Ronald Klaassen (1743)
Lost Boys, 5e ronde, Antwerpen, 5 augustus 1998
1-0

Ikzelf weet in de vijfde ronde eindelijk mijn eerste zege te boeken tegen de bij het Groningse SISSA spelende Anne van der Veen.

Wit: René van Alfen (1724)
Zwart: Anne van der Veen (1525)
Lost Boys, 5e ronde, Antwerpen, 5 augustus 1998
1-0

In de achtste ronde kreeg ik een wel heel vreemde opening voorgeschoteld. Uiteindelijk komt een soort Pirc op het bord. Na eerst een pion gewonnen te hebben raakt mijn tegenstander in paniek en nadat een kansje mist, is het eenvoudig gewonnen voor me. De tweede overwinning is een feit.

Wit: René van Alfen (1724)
Zwart: Serge Daenen (1826)
Lost Boys, 8e ronde, Antwerpen, 8 augustus 1998
1-0

De laatste ronde begon al om elf uur en omdat ik zaterdagnacht met mijn goede vriend Wim tot half vier ben wezen stappen begin ik niet geheel fit aan de partij. Toch heb ik goede ervaringen met deze nachtelijke uitstapjes. Het ligt dan ook niet hieraan dat ik kansloos verlies. Mijn tegenstander is eenvoudigweg te sterk. Ronald weet de laatste ronde te winnen en komt zo langszij. Beiden eindigen we met 4 punten en evenveel weerstandspunten.

Hans T moest het opnemen tegen de uit Veenendaal afkomstige Bert Duijker. Lange tijd is een remise in zicht, maar na 29. d5 kiest Hans niet voor de taaiste verdediging en is het gauw gebeurd.

Wit: Bert Duijker (1772)
Zwart: Hans Thuijls (1459)
Lost Boys, 9e ronde, Antwerpen, 9 augustus 1998
1-0

Al met al een redelijk toernooi met zeker voor Hans T een goede score van 3½ uit 9, toch een halfje meer dan mijn Lost Boys debuut een jaar eerder. Een leuk toernooi dat net even te lang duurt.