OSBO Clubcompetitie 2008/2009

ESV kan terugblikken op een goed seizoen in de OSBO competitie.

De diverse ESV teams hebben dit jaar goed gepresteerd in de externe competitie.

De parel in deze was ESV 2 die kampioen werd in de 3e klasse E, dit team speelt

volgend seizoen een klasse hoger.

ESV 3 bekroonde een goed seizoen in de vierde klasse F met een uitstekende tweede

plaats. Op een half bordpunt werd het kampioenschap gemist, door echter beste

nummer twee te worden promoveert men naar de derde klasse.

In de vierde klasse D blies ESV 4 zijn deuntje mee en eindigde keurig in de

middenmoot.

ESV 1, van de voren bestempeld als de degradatie kandidaat, wist zich boven alle

verwachtingen in de promotieklasse te handhaven.

Volgend seizoen speelt ESV dus met een team in de promotieklasse, tweede, derde

en vierde klasse.

Zaterdag 9 mei: ESV 1 verliest zijn laatste wedstrijd van UVS 2 met 5-3,

maar degradeert niet!

Op de slotronde in Putten kwamen een aantal teams uit de OSBO promotieklasse

tegen elkaar uit. ESV1 moest aantreden tegen het sterke UVS 2 en was van meet

af aan duidelijk dat het meer van de prestaties van de overige teams zou afhangen

of ESV 1 zich zou kunnen blijven handhaven dan van de uitslag in de ontmoeting

met UVS 2.

Welgemoed ging men de strijd aan en zowaar een eerste gelukje: Rene ten Bos maakte

tegenover een Martin Roseboom een ernstige fout in de openingsfase waardoor ESV al

snel op een punt voorsprong kwam te staan. Dit zou niet lang duren.

Willem Slagter speelde met wit zijn gebruikelijke Siciliaan tegenover Klaus

Wustefeld, maar zijn aanval kwam niet goed van de grond. Weldra nam zijn tegen-

stander het initiatief over en werd Willems koningsstelling deskundig opgeblazen.

Ondertussen had Cor van Ingen aan het tweede bord met wit tegen Anno Sprinkhuizen

in de c3 variant van het Siciliaans een volkomen gelijke positie bereikt waardoor

hij snel in de veilige remisehaven kon belanden.

John Zandvliet miste met zwart aan het vijfde bord tegenover Harold Bekkering in

de afruilvariant van het Slavisch een gouden gelegenheid op remise. Zijn koning

bleef in het centrum en werd schietschijf. En blunder tot slot en hij kon opgeven.

Meer geluk had Ronald Klaassen aan het derde bord tegen Cheung. Zijn tegenstander

had een solide Maroczy opstelling en had twee machtige vrijpionnen op de dame-

vleugel. Ronald had alleen een vrije d- pion. In plaats van zijn vrijpionnen op te

spelen concentreerde Cheung zijn spel om eerst Ronalds vrijpion te stoppen en maakte

daarbij een dodelijke blunder. 1-0 voor Ronald.

Aan het eerste bord kwam Sjoerd Meijer met zwart in een Koningsindier steeds meer

in de problemen .Hij had een paard naar de a-lijn gespeeld en kon dit slechts met

veel tempoverlies weer in het spel brengen. Een foutieve afwikkeling deed hem ten-

slotte de das om.

Ook Willem de Wilde die met wit op bord acht een aardige aanvalstelling in de

Siciliaan had opgebouwd, kon de weg naar de zwarte koning niet vinden: zijn tegen-

stander, John Remmerts hernam het initiatief en Willem verloor.

Aan het zevende bord hield Hans Thuijls met Zwart met zijn favoriete Siciliaanse

“Draak” dapper stand tegen de Maroczy opstelling van Stefan Brouwers. De partij

duurde lang omdat Hans tegenstander toch nog een winst probeerde te forceren. Beide

partijen hadden een dame en zes pionnen. Hans bleef echter schaak geven en zijn

tegenstander kon zich daaraan niet onttrekken met remise als logisch gevolg.

Uitslag 5-3 in het voordeel van UVS 2.

Naarmate de uitslagen van de andere teams binnen kwamen steeg echter de stemming:

ESV1 ontsnapte net aan degradatie. Een uitstekend resultaat voor een ploeg die bij

toeval in de promotieklasse van OSBO terecht was gekomen en zich tegen alle

verwachtingen in en ondanks lagere persoonlijke KSNB ratings zich toch heeft weten

te handhaven!

Ede		1803	-	UVS 2			1915	3-5	 	 
Sjoerd Meijer	1847	-	Robert Klomp		2071	0-1	 	 
Cor van Ingen	1886	-	Arno Sprinkhuizen	2019	½-½	 	 
Ronald Klaassen	1753	-	Tsjisang Cheung		1954	1-0	 	 
Willem Slagter	1845	-	Klaus Wustefeld		1832	0-1	 	 
John Zandvliet	1814	-	Harold Bekkering	1863	0-1	 	 
Martin Roseboom	1876	-	Rene ten Bos		1854	1-0	 	 
Hans Thuijls	1684	-	Stefàn Brouwers		1843	½-½	 	 
Willem de Wilde	1720	-	John Remmerts		1881	0-1	 	 

ESV 3 beste nummer 2.

Zaterdag 18 April 2009: ESV 1 – MEPPEL 1 1½-6½

ESV 1 heeft van koploper Meppel 1 klop gekregen .Het leek in het begin nog aardig:

bijna alle ESV spelers waren goed uit de opening gekomen en aan bord 6 leek

John Zandvliet zelfs op een snelle winst aan te stevenen. Na twee uur spelen

was het beeld al anders.

Aan bord 5 Bas West kreeg met Zwart spelend tegen Menno van Koningsveld een hem

bekende Draak met f3 tegen zich. Hij overschatte echter zijn aanvalskansen of

onderschatte de tegenkansen van zijn tegenstander in het centrum. Bas paard op

f6 werd afgeruild, een wit paard verscheen op d5 dat met een vork doorsprong

naar b6. Bas offerde zijn toren op a8 doch kreeg hoegenaamd geen tegenkansen en

gaf op.(0-1)

Aan bord 2 kwam Willen Slagter ook in de problemen. Het Falkbeer tegengambiet

uit het Koningsgambiet behandelde zijn tegenstander, Richard Berendsen veel beter.

Willem bood zijn toren op a1 aan in de hoop de zwarte Dame op a1 te vangen, maar

die kon zich gemakkelijk bevrijden en Willem legde zijn koning om. (0-1)

Aan het achtste bord kon Hans Renken met wit spelen tegen Bert Davids zijn

vertrouwde Reti opstelling realiseren en leek aardige kansen te krijgen om de

achtergebleven pion van zijn tegenstander op b7 onder druk te zetten. Davids

verdedigde zich kundig en remise was de logische uitslag van deze positionele

schuifpartij. (½ - ½)

Aan bord zes had John Zandvliet met een schijnoffer in de Moeller variant van het

Spaans zijn tegenstander Rienk van de Berg duidelijk verrast. Van de Berg dreigde

snel onder de voet gelopen te worden door de witte pionnen die naar e5 en f5

oprukten. Helaas miste John de winnende voortzetting: door een Dameschaak op c6

kon zijn tegenstander tegelijkertijd zijn bedreigde dame en zijn toren op a8 redden.

Na de gedwongen afruil van de Dames was John aanval verdampt en een overblijvend

eindspel met ongelijke lopers bood weinig kansen meer op winst ( ½ - ½).

Aan het eerste bord had Sjoerd Meijer met Zwart eerst een bijna symmetrische

stelling bereikt met lopers op g2 en g7. Zijn tegenstander Roel Donker had wel meer

ruimte op het bord en wist dit voordeel geleidelijk steeds verder uit te bouwen.

Na een afwikkeling verscheen er een witte vrijpion op c6. Sjoerd probeerde met Dame

en paard nog een tegenaanval op te zetten maar moest daarvoor de bewaking van deze

pion loslaten. Sjoerds aanval liep dood - eeuwig schaak of herhaling van zetten zat

er niet in- en de c pion promoveerde tot een tweede Dame. (0-1)

Achtereenvolgens gingen Martin Roseboom en Willem de Wilde die tegen de gebroeders

Paupit speelden voor de bijl.

Martin met Wit spelend stond in een Loperspel lange tijd heel behoorlijk en remise

leek een redelijk resultaat. Martin’s tegenstander wist toch een centrumaanval te

lanceren, die Martin verkeerd taxeerde. Met een stuk achter gaf Martin op. (0-1)

Ook Willem de Wilde stond met Zwart lange tijd heel behoorlijk . Zijn tegenstander

had wel een gevaarlijke pion op f6 en er dreigde mat op g7 als de Witte Dame op h6

zou verschijnen. Willem zocht het in de tegenaanval op de witte lange rokade.

Gezien de tijdnood van zijn tegenstander speelde Willem op complicaties en sloeg

met zijn paard een pion weg uit de witte rokade stelling. Dit leverde niets op en

met een sierlijk Dameoffer werd Willem mat gezet. (0-1)

Als laatste zwoegde Ewout Fakkel aan bord drie zich naar de tijdcontrole. Tegen

Ewouts Hollands speelde zijn tegenstander Fokke Jonkman het Staunton gambiet, maar

dat leverde hem geen noemenswaardige aanval op voor de geofferde pion .Na veertig

zetten spelen stond Ewout nog steeds een pion voor maar moest die later inleveren.

Na een pionnenafruil op de Damevleugel resteerde nog een witte pion op h3. Ewouts

tegenstander stelde nog alles in het werk om die te promoveren maar de stelling was

duidelijk remise en het bleef remise.( ½ - ½).

De nederlaag tegen het sterkere Meppel kwam niet onverwacht. ESV 1 houdt desondanks

nog een kans om degradatie te ontgaan. Alles hangt nu af van de slotronde.

vrijdag 3 april 2009: ESV 2 kampioen!

ESV 2 (1766) 				- Wageningen 5 (1599) 		3½-2½
1. Bas West (1790) 			- Gerrit Walstra (1600) 	 1-0
2. Ewout Fakkel (1777) 			- Maarten Löffler (1659) 	 0-1
3. Hans Thuijls (1720) 			- Jaap Melgers (1605) 		 1-0
4. Gert-Jan van der Meulen (1799) 	- Erik van Wijngarden (1634) 	 0-1
5. Peter Dullaart (1788) 		- Steef Bijlmakers (1548)	 1-0
6. Jos van Raan (1719) 			- Eric van Mullekom (1550) 	 ½-½

Persoonlijke scores:
Bas West 5 uit 7
Ewout Fakkel 4 uit 7
Hans Thuijls 5 uit 7
Gert-Jan van der Meulen 4 uit 7
Peter Dullaart 6 uit 7
Jos van Raan 5 uit 6

Fotoimpressie kampoenschap ESV 2
door Jos van Raan

zaterdag 28 maart 2009: Ede 1 verliest met 4½ - 3½ van Bennekom.

Het is een lange tijd geleden dat het eerste team van de Edese schaakvereniging de

degens kruisten met Bennekom 1: een historische ontmoeting die in het voordeel

van Bennekom uitgevallen is.

Willem Slagter viel de moeilijke taak te beurt om op het eerste bord te moeten

opnemen met Hotze Tette Hofstra. Hofstra verkoos het Hongaars een bescheiden

opzet, maar ook Willem stelde zich defensief op en daar wist Hotze goed gebruik

van te maken. Langzaam kropen de zwarte stukken naar de witte koningsvleugel.

Willem ruilde een paard af, maar daardoor kwam de h-lijn open voor de zwarte

dame en torens. Even leek het er nog op dat een verdedigingslijn kon betrekken,

maar Hotze had overal een antwoord op. Een zwarte loper verscheen op g3 en toen

was het snel gedaan met de koopman (0-1).

Aan bord twee wist Ronald Klaassen met zwart zich beter de handhaven tegenover

M.van Lelieveld (½-½)

Het werd een Koningsindier, de Saemisch variant, die meestal een scherpe witte

aanval op de zwarte koningsstelling te zien geeft, maar de witte aanval kwam maar

niet van de grond. Ronald brak de c lijn en vervolgens de a lijn open, en dat gaf

goed tegenspel. Een loper en een toren werden geruild. Wit stond met een goede

zwarte loper tegen Ronald’s slechte misschien een tikje beter, maar het zou een

hele toer worden op dit minieme voordeel om te zetten in winst.Remise dus.

Aan het derde bord schoof Cor van Ingen een rustige Caro Cann afruil variant

tegen J.T.M Wouters. Positiespel over en weer: beide spelers lieten geen zwakke

plekken vallen in hun stelling. Na drie uur spelen werd tot remise besloten.(½-½)

Veel spannender was het aan bord vier waar Sjoerd Meijer het met zwart tegen

W. de Haas een Franse Tarrasch doorschuifvariant speelden. Zwart zette het

witte centrum onder druk, veroverde een pion maar wel ten koste van zijn ont-

wikkeling. Wit beschikte over allerlei tactische mogelijkheden. Aan beide zijden

moesten de verschillende mogelijke combinaties worden doorgerekend. Verrassend

was een dameoffer van wit, dat geen dame offer bleek te zijn omdat hij snel de

zwarte dame kon terugwinnen. Het leverde de witspeler een betere stelling op met

goede perspectieven voor een overwinning na de tijdcontrole na veertig zetten

spelen. Toen was het al duidelijk dat Bennekom de zege niet meer kon ontgaan. Met

een pion achter en een lelijke dubbelpion moest Sjoerd wel op het remiseaanbod

van zijn tegenstander ingaan (½ -½.)

Aan bord vijf kon Bas West met wit zijn “Tromp” spelen en kwam direct goed te

staan.Na een afruil kwam er een zwakke zwarte pion op e4, die een gretige hap

bleek te zijn voor de aanvallende witte stukken. Bas dame kwam dreigend naar

buiten op zoek naar de zwarte koning, die op de zwarte damevleugel een veilig

heenkomen zocht. In een te gulzige bui vergreep Bas dame zich echter aan de

zwarte g-pion, waardoor de zwarte toren een prachtige open g-lijn kreeg. Een

loperoffer ruimde de laatste verdedigers van de witte koning op en de zwarte

dame en zwarte torens hadden vrij spel. Toen tot overmaat van ramp ook de witte

toren op a1 viel, kon Bas opgeven. (0-1)

Aan bord zes ging het helemaal verkeerd. John Zandvliet gaf al in de opening een

loper weg: een moment van schaakblindheid dat EVS duur zou komen te staan. (0-1)

De langste partij schoven Willem de Wilde met wit en W. Thieme met zwart aan

bord zeven. Willem had een solide stelling, die zijn tegenstander vergeefs pro-

beerde te bestormen. Het koste hem veel tijd en tenslotte ook nog een pion.

Belangrijker was dat na stukkenruil de witte loper van Willem veel gevaarlijker

was dan het paard van zijn tegenstander. Tegen de prijs van twee pionnen kon

Willem met dame, loper en toren een gevaarlijke aanval openen tegenover de

zwarte koning. Willem had de zwarte koning in een houdgreep waaruit Thieme zich

alleen via afruil van de dames en verlies van twee pionnen kon bevrijden. Zijn

koning bleef echter afgesneden door de witte toren en toen er tenslotte drie

witte vrij pionnen op de zesdelijn waren verschenen schikte de zwartspeler zich

in zijn lot.(1-0)

Verrassend was de partij van Hans Renken tegen T. Bunt. Aanvankelijk kwam Hans

goed uit de opening weg, met actief spel op de damevleugel. Pas toen de witspeler

zijn koningspionnen begon te mobiliseren voor een bestorming van de zwarte

koningsvleugel begon het er dreigend uit te zien voor zwart. Tot overmaat van

ramp kwam Hans ook nog in hevige tijdnood: Hij had nog halve minuut op zijn klok

op zijn veertigste zet deed en achtte de partij al verloren toen zijn tegenstander

zich op een volkomen foutieve afwikkeling inliet met verlies van een toren tot

gevolg. Het kan verkeren! (1-0)

Met 4½ tegen 3½ een verdiende overwinning van Bennekom.

Bennekom (1935)			- ESV (1797)		4½ - 3½
H.T.J Hofstra (2180) 		- Willem Slagter (1827)  1 - 0
M.S. van Lelieveld (1913) 	- Ronald Klaassen (1756) ½ - ½
J.T.M Wouters (1915) 		- Cor van Ingen (1879)   ½ - ½ 
W. de Haas (1813) 		- Sjoerd Meijer (1842)   ½ - ½
E.C.A. de Beule (1907) 		- Bas West (1790) 	 1 - 0
M.R. Pauw (1925) 		- John Zandvliet (1800)  1 - 0
W.J. Thieme (1913) 		- Willem de Wilde (1727) 0 - 1
T. Bunt (1914) 			- Hans Renken (1758) 	 0 - 1


zaterdag 7 maart 2009: Ede 1 verslaat Veenendaal 2 met 6-2.

Het was een belangrijke ontmoeting voor  zowel Ede 1 als Veenendaal 2. Beide teams staan onderaan in de OSBO 

competitie en de verliezer wachtte een zekere degradatie.

Aan het eerste bord speelde Sjoerd met zwart tegen Mike van Niel een rustige Koningsindier.(Panno variant)

Wit kreeg geen aanval van betekenis en Sjoerd deed al na anderhalf uur spelen een remiseaanbod dat door zijn

tegenstander werd geaccepteerd.

Aan bord twee speelde Cor van Ingen een c3 Siciliaan tegen J. van de Brink. Cor kwam wat beter te staan,

zijn tegenstander was opgescheept met een achtergebleven pion op de half open c-lijn en een slechte loper.

Langzaam maar zeker schoof Cor zijn opponent de afgrond in.

Minder goed ging het echter aan bord drie waar Willem Slagter al op de vierde zet de dames wist af te ruilen,

waardoor er snel een volledig gelijke stelling ontstond. Willem ging toch op voor winst, maar zag een finesse

van zijn tegenstander, A. Burer, niet met pionverlies als gevolg. Dit zou op zich geen ramp zijn geweest als

Willem zich ook niet had ingelaten op een afruil van torens. Het eindspel van paard tegen paard en pluspion

werd door Burer gewonnen.

Aan bord vier met Wit had Martin Roseboom tegen D. Flohr het gemakkelijker. Zijn tegenstand pende met Lg4

Martin’s paard op f3. Na h3 om de loper tot afruil te dwingen speelde van de Brink h5 om de h lijn te openen.

Martin nam niet maar versterkte zijn koningsvleugel. Drie zetten later verzuimde van de Brink op f3 te slaan,

Martin pakte toen wel de loper en zwart had het nakijken.

Een aparte partij speelde John Zandvliet aan bord vijf met Zwart tegen H. Verhoef. Hij kwam goed uit de opening,

een Siciliaan met f4. Wit probeerde een paard te activeren, maar dat werkte als een boemerang : zwart kreeg ineens

twee plus pionnen en tot overmaat van ramp werd ook de Witte Dame in een kordon van zwarte pionnen opgesloten met

de zwarte Dame als cipier. John was wel in danige tijdnood gekomen en pas na het bereikten van de veertigste zet

kon de weg naar de winst worden gevonden.

Hans Renken had een rustige middag : hij kon met Wit aan bod acht tegen Bert Duijker zijn vertrouwde Reti opening

spelen. Voordeel werd niet gecreëerd, maar zijn stelling vertoonde ook geen zwakke punten. Remise was het logische

resultaat.

Invaller Bas West kwam met Wit aan bord zes solide uit de opening en wist zich zijn positie gaandeweg steeds te

verbeteren wat resulteerde in de winst van een kwaliteit. Bas wist een toren af te ruilen, maar zijn tegenstander,

P. Verweij bleef door vechten met zijn paard tegen Hans overgebleven toren. Toen na vele zetten de promotie van

Bas plus pion niet meer te verhinderen viel, gaf zijn tegenstander op.

Spectaculair was het slot van de laatste resterende partij van Willem de Wilde aan bord zeven tegen R. Flohr.

Zijn aanval kon door Wit goed worden afgeslagen. Wit consumeerde de twee pionnen van Willem, die nu al zijn hoop

zette op een mat aanval van toren op de onderste lijn en de Dame via de open h-lijn. Willem gooide ook zijn g pion

nog in de strijd en zo waar: zijn tegenstander deed die ene fatale zet met zijn Dame waardoor hij de ontsnappings-

route van zijn eigen koning blokkeerde en alsnog mat ging . Een huzarenstukje van Willem.

Met dit mooi resultaat 6-2 is Ede 1 echter nog niet uit de brand. Er resteren nog drie zware tegenstanders waaronder

Meppel en Bennekom. Er zal minstens een keer gelijk spel moeten worden gespeeld om degradatie te ontlopen

zaterdag 7 februari 2009: ESV 1 verliest met 6½ - 1½ van Pallas.

Op weg naar Deventer was het al duidelijk dat het een zware dobber zou worden. Wat te doen tegen een team waarvan

de laagste bordspeler een hogere ELO rating heeft dan jouw eerste bordspeler?

Het was duidelijk dat zelfs een kleine wijziging in de gebruikelijke opstelling van ESV1 waarbij Willem de Wilde

aan het eerste en Hans Renken aan het tweede bord waarschijnlijk weinig soulaas zou geven.

Willem de Wilde ging goed van start. Zijn tegenstander Koen Lambrechts koos met Zwart het ‘vergiftigde-pion “

systeem in het Siciliaans waarop Willem aanvankelijk de juiste zetten koos. Hij kwam op een pion achterstand te

staan, maar de koning van Zwart stond behoorlijk op de tocht. Willem liet echter toe dat zwart kon rokeren.

De aanval van Wit kwam niet goed van de grond en toen Zwart zijn stelling consolideren en zelfs in de aanval

ging was het gedaan met de koopman.

Hans Renken speelde met Zwart zijn vertrouwde Aljechin, doch zijn tegenstander René Renders bleek die opening

goed te kennen en Hans kwam spoedig op pion achterstand te staan. De dames werden geruild waarmee ook het

aanvalspotentieel van Zwart verdampte. Het verlossende einde kwam snel.

Aan het derde bord wist Cor van Ingen zich tegen Guido van Mierlo beter te handhaven. Het werd een doorschuif-

variant van het Pruisisch. De kleine achterstand in ontwikkeling die Cor aanvankelijk had wist hij snel weer in

te halen. Na vier uur spelen stond Cor nog steeds overeind met toren en een paard tegen een toren twee verbonden

vrijpionnen, die wel gevaar kwamen op marcheren. Cor wist deze te stoppen onder opoffering van zijn paard.

Aangezien zwart Cor’s laatste pion consumeerde gingen beide partijen met ieder een koning en een toren voor de

onvermijdelijke remise : een mooie uitputtingsslag.

Sjoerd Meijer kwam met zwart tegen Morris Merza aanvankelijk helemaal niet slecht te staan.Zijn tegenstander koos

de De2 variant in het Frans: een gesloten opstelling, die het zwart niet al te moeilijk maakt. Desondanks kon

Wit langzaan aan zijn stelling steeds meer verbeteren. Sjoerd kon zich echter goed handhaven In het eindspel

had Sjoerd een slechte loper en een vrijpion op de a- lijn tegenover een toren van zijn tegenstander. Aangezien

er geen ongedekte pionnen waren, die door de toren zouden kunnen worden gepakt – Sjoerd's vrijpion zou dan door

kunnen lopen - werd tot remise besloten.

Martin Roseboom kwam met zijn vertrouwde Mieses variant in de gesloten Siciliaan goed uit de opening en begon

een aardige aanval tegen de zwarte koningsstelling van zijn tegenstander, Jim Klinge. Klinge wist deze te pareren

en in het eindspel moest Martin in zijn tegenstander zijn meerdere tonen.

Het best deed Ronald Klaasen met zwart spelen het nog aan het zesde bord.Zijn tegenstander, Guy Bielderman koos

de f4 variant van het Siciliaan, maar liep te hard van stapel. Ronald stelde hem voor de keuze of stuk verlies of

dame opofferen tegen toren en loper. Bielderman koos voor het laatste en wist zijn tegenstelling intact te houden,

de aanvallen van Ronalds dame werden afgeslagen. In tijdnood liet Ronald het op een herhaling van zetten aankomen,

die zijn tegenstander onmiddellijk claimde. Een latere analyse van de slotstelling wees uit dat er toch niet veel

meer dan remise ingezeten had.

Aan het zevende bord liep John Zandvliet op tegen een hem onbekende variant in het Siciliaan, die zijn tegenstander

Chris Rindertsma tegen hem speelde met pionverlies als resultaat. De stelling leek al bij voorbaat verloren, maar

Zandvliet wist met een aardige tactische combinatie deze pion weer terug te veroveren. Aangemoedigd door dit succes

dacht Wit ook nog eens de geïsoleerde d-pion van zijn tegenstander te kunnen verschalken, maar onderschatte daarbij

de aanvalsmogelijkheden van Rindertsma op de onderste lijn. Hij moest om mat te voorkomen wederom een pion offeren

en toen kwam het niet meer goed.

Aan het laatste bord leek Gert Jan van der Meulen in een doorschuifvariant van het Frans zich goed te kunnen hand-

haven tegenover zijn tegenstander Pim Heijne. Het mocht echter niet baten: het niveauverschil gaf uiteindelijk de

doorslag.

ESV verloor maar het werd niet die gemakkelijke snelle zege voor Pallas, die je afgaande op de verschillen in

individuele speelsterkte zou kunnen verwachten. Er is goed geschaakt zonder opvallende blunders.

Pallas 			- Ede 				6½- 1½  
Koen Lambrechts (2148) 	- Willem de Wilde (1727) (w)  	1 - 0  
René Renders (2017) 	- Hans Renken (1758) 		1 - 0  
Guido van Mierlo (1952) - Cor van Ingen (1879) 		½ - ½  
Morris Merza (1980)  	- Sjoerd Meijer (1842) 		½ - ½   
Jim Klinge (1979)  	- Martin Roseboom (1881) 	1 - 0  
Guy Bielderman (2034) 	- Ronald Klaassen (1756) 	½ - ½   
Chris Rindertsma (1864) - John Zandvliet (1800) 	1 - 0  
Pim Heijne (1971) 	- Gert Jan van der Meulen(1799) 1 - 0  

Fotoimpressie ESV 1 - PSV-Dodo (2-6), gespeeld op 13-12-2008
door Alfred Gaasbeek

ESV 2 boekt royale overwinning in Rhenen
door Hans Thuijls

Het tweede team heeft op maandag 10 november in Rhenen haar tweede wedstrijd met 5-1 gewonnen. Halverwege de

avond zag het er niet naar uit dat ESV een ruime overwinning ging boeken, maar aan het einde van de avond pakte

alles erg gunstig voor het tweede uit.

Ewout Fakkel was aan het tweede bord de eerste die klaar was: hij won tegen Jan van Laar een stuk en weldra was

het punt binnen.

Gert-Jan van der Meulen stond aan het vierde bord een pion achter, maar zijn tegenstander zag geen mogelijkheid

verder te komen. Het remise-aanbod werd door Gert-Jan aangenomen.

Bij Peter Dullaart (bord 5) stond het bord in vuur en vlam, maar uiteindelijk kreeg Peter zijn tegenstander op

de knieën.

Bas West (bord 1) speelde ook een prima remise. Nadat Bas remise had afgeslagen gezien de stellingen op de

overige borden, bood Bas het later zelf aan en zijn tegenstander ging accoord.

Hans Thuijls (bord 3) vergaloppeerde zich in een afruil en kwam een stuk achter tegen twee pionnen. Hans modderde

voort en werd niet verslagen. Zijn tegenstander maakte een fout en Hans won alsnog.

Jos van Raan speelde aan het zesde bord een prima partij en won ook, waardoor het tweede al rond kwart over elf

met een 5-1 overwinning tevreden huiswaarts kon keren.

   Rhenen 1              1589 - ESV 2                   1752  1-5
1. Jacob de Gooijer      1729 - Bas West                1796  ½-½
2. Jan van Laar          1715 - Ewout Fakkel            1752  0-1
3. Jan Polders           1513 - Hans Thuijls            1684  0-1
4. Jan Harms             1545 - Gert-Jan van der Meulen 1803  ½-½
5. René Hovestad         1568 - Peter Dullaart          1774  0-1
6. Geurt van Veenendaal  1466 - Jos van Raan            1700  0-1

Het tweede team kent een uitstekende start
door Hans Thuijls

Na de ongelukkige degradatie van ons tweede team van de tweede naar de derde klasse is het ons team alles aan 

gelegen om volgend jaar weer deel uit te maken van de tweede klasse. Met de teams is wat geschoven en Bas West

en Ewout Fakkel zijn van het eerste team overgekomen. Gert-Jan van der Meulen speelt dit seizoen ook voor het

eerst vast in een team mee. Daarnaast zijn vaste waarden Peter Dullaart, Jos van Raan en ondergetekende gebleven.

Voor de derde klasse een ijzersterk team dus, met een gemiddelde rating van net iets boven de 1750.

Op donderdag 9 oktober was de eerste wedstrijd, thuis tegen De Cirkel 2. Was het een week eerder nog warmdraaien

in de massakamp, nu ging het om "het echie". We traden in de vaste bezetting aan en nadat de stand heel lang 0-0

bleef, was Gert-Jan (bord 4) de eerste die zijn partij wist te beslissen. Hij offerde tegen dubbellid Ben Verduyn

een stuk tegen een paar pionnen, waarna diens koning in het verdere verloop van de partij lelijk in zijn nakie

bleef rondlopen. Toen Gert-Jan Bens dame wist te pennen, was de partij binnen.

Jos won niet lang daarna zijn partij aan het zesde bord. Ergens won Jos een stuk en dat speelde hij prima uit.

Zelf verkreeg ik aan het derde bord in een Sicliaan op de damevleugel een ingang nadat de druk op mijn konings-

stelling verdween. Dit leverde mij een pion op en in het toreneindspel wist ik een tweede pion te veroveren, waarna

de winst al redelijk snel erna binnen was. Het stond 3-0 en de stellingen op de eerste twee borden waren wat onduidelijk. Bas (bord 1) kreeg het vleugelgambiet

op het bord en slaagde erin om met zijn torens door te dringen tot de stelling van zijn tegenstander. Dit leverde

hem de winst op. Even later was Ewout aan het tweede bord ook klaar: hij kon met zijn torens op de zevende rij

doordringen en dit leverde hem beslissend voordeel op.

Peter zat aan het vijfde bord te klungelen: zijn pionnenstructuur was in een ruïne veranderd en later kwam hij een

stuk tegen een paar pionnen achter. Hij moest alle zeilen bijzetten om niet te verliezen, maar in de tijdnoodfase

sloeg hij zijn slag toen zijn tegenstander hem toeliet met schaak te promoveren. Dit bracht de einduitslag op 6-0

en is een uitstekend begin van de competitie, waar het venijn vermoedelijk in de staart zal zitten. De pot tegen

medefavoriet Tornado staat pas in de voorlaatste ronde op het programma.

   ESV 2                   1752 - De Cirkel 2        1617  6-0
1. Bas West                1796 - Martijn Bakker     1674  1-0
2. Ewout Fakkel            1752 - Thomas Slijper     1499  1-0
3. Hans Thuijls            1684 - Anne Postma        1636  1-0
4. Gert-Jan van der Meulen 1803 - Ben Verduyn        1868  1-0
5. Peter Dullaart          1774 - Eip Janssen        1488  1-0
6. Jos van Raan            1700 - Fedde Kingma       1536  1-0

1e ronde promotieklasse zaterdag 27 September 2008

ESV 1 wint van SMB ( Strijd met Beleid) 3
door John Zandvliet

Het was een prachtige zaterdag, eigenlijk te mooi om zes uur te schaken in Nijmegen voor het eerste team

van ESV in de eerste wedstrijd van de promotieklasse van de OSBO.

ESV was daar door toeval in terecht gekomen: in de vorige competitie was men op de derde plaats geëindigd,

maar ZSG2 dat tweede was geworden had afgezien voor de hen toekomende plaats in de promotieklasse waardoor

de weg vrij lag voor ESV…..

Kon ESV het hoge niveau van de promotieklasse wel aan?

In ieder geval lieten de ESV spelers zich niet onder de voet lopen.

Aan het eerste bord speelde Cor van Ingen met Wit een c3- Siciliaan tegen Paul Waenink met een snelle afruil

van pionnen en stukken. Op het remiseaanbod van Cor ging zijn sterke tegenstander na drie uur spelen dan ook

berustend in.

Willem Slagter speelde tegen Désiré Fassaert aan bord drie met Wit een gesloten Siciliaan . Ook hier werden

in een vroeg stadium de dames geruild, maar met bijna alle pionnen in gesloten formatie op het bord was er voor

beide spelers er geen doorkomen aan. Alleen om Willems pion op de halfopen h-lijn werd gevochten.

Willem probeerde die door te drukken, zijn tegenstander die te veroveren of te stoppen.Noch het een noch het

ander lukte met remise als onvermijdelijk resultaat.

Aan het vierde bord speelde Martin Roseboom met zwart zijn vertrouwde Franse opening tegen Peter van den Berg.

Zijn tegenstander kwam iets beter te staan maar in het eindspel waren er al zoveel stukken en pionnen geruild

dat het witte paard geen beslissing meer kon forceren op de slechte witte loper van zwart.

Uiteindelijk berustte van den Berg in het reeds eerder gedane remise aanbod van Martin.

Remise werd het ook aan bord acht waar Willem de Wilde met Zwart in een aangenomen damegambiet zich goed wist

te handhaven tegenover zijn tegenstander Huub Jansen.

John Zandvliets partij tegen Christ Verstegen had ook in remise moet eindigen. Zandvliet had met Wit in een

Maroczy opstelling van de Siciliaan een groot ruimtevoordeel, maar hij wikkelde volkomen verkeerd af waardoor

er ineens een goed paard tegen een slechte loper ontstond. Zijn tegenstander greep zijn kans met beide handen

aan en in tijdnood voor de veertig zetten controle ging John mat op de onderste lijn!

Daarentegen had Sjoerd Meijer met Zwart tegen Jeroen Clermonts meer geluk. Clermonts opende met een vleugelgambiet

in het Siciliaans, de meest gespeelde opening bij dit treffen . Sjoerd vreesde een poos voor zijn leven.

Zijn tegenstander durfde zich echter niet op een afwikkeling waarvan de consequenties moeilijk te overzien

waren, in te laten. Dit gaf Sjoerd eindelijk tegenkansen : plotseling waren de bordjes verhangen en stond zwart

na een kleine combinatie gewonnen. De stand was hierdoor weer gelijk en de laatste twee borden zouden moeten beslissen.

Deze stonden echter allebei gunstig voor ESV.

Aan bord zes had Hans Renken met Wit in een Reti-opening tegen Peter Schut een pion verschalkt. De aanval op zijn

koningsvleugel kon hij gemakkelijk afslaan en in het opvolgende toreneindspel had hij duidelijk de beste papieren:

een vrije e-pion gesteund door zijn koning en een actieve toren, die de zwarte majesteit weg van het promotieveld hield.

De zwarte toren kon nog twee witte pionnen opeten, maar was daarna machteloos om Hans e-pion te stoppen of de witte

koning met schaakjes te belagen.

Ronald Klaassen had al een paar maanden geen echte partij meer geschaakt, maar bleek nog steeds in vorm. Gelukkig

koos zijn tegenstander Hans Eshuis een opstelling in de Najdorf variant van het Siciliaan, een opzet die hij in het

verleden al vaker bij de hand had gehad.

Met het oog op de concentratie van witte stukken op de koningsvleugel stelde Ronald de korte rokade uit om geen

aanknopingspunten te geven voor de witte aanval en richtte zijn aanval direct op de damevleugel waar de witte koning

stond. Het was wel oppassen geblazen maar na een afwikkeling kwam Ronald een kwaliteit voor te staan, die hij prompt

weer terug gaf om er twee mooie vrijpionnen op zijn koningsvleugel voor in de plaats te krijgen.

In het opvolgende toreneindspel waren deze dan ook onhoudbaar voor zowel de zwarte koning als zwarte toren.

Na vijf uur spelen gaf Hans Eshuis als laatste op.

Het was een mooie zaterdag, te mooi om binnen te schaken, maar de 5-3 overwinning maakte alles goed!

  SMB 3 		1820 - Ede 		1814 	3 - 5     
1. Paul Waenink 	1996 - Cor van Ingen 	1886 	½ - ½     
2. Jeroen Clermonts 	1835 - Sjoerd Meijer 	1847 	0 - 1     
3. Désiré Fassaert 	1892 - Willem Slagter 	1843 	½ - ½     
4. Peter van den Berg 	1767 - Martin Roseboom 	1876 	½ - ½     
5. Christ Verstegen 	1819 - John Zandvliet 	1832 	1 - 0     
6. Hans Eshuis 		1751 - Ronald Klaassen 	1753 	0 - 1     
7. Peter Schut 		1732 - Hans Renken 	1758 	0 - 1     
8. Huub Jansen 		1770 - Willem de Wilde 	1718 	½ - ½